ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πλατεία Αγίου Πέτρου
Κυριακή, 5 Ιουλίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Το Ευαγγέλιο της σημερινής Θείας Λειτουργίας (Μτ 11,25-30) μας καλεί να συμμετάσχουμε στον ύμνο δοξολογίας που απευθύνει ο Ιησούς προς τον Πατέρα, «Κύριο του ουρανού και της γης» (στ. 25). Ο ενανθρωπήσας Υιός του Θεού φανερώνει την αγάπη Του, καλώντας κάθε πλάσμα να μετάσχει σε αυτή την ευχαριστία και δοξολογία.
Η απλότητα μιας τόσο αυθόρμητης και χαρούμενης στάσης ανταποκρίνεται στον τρόπο με τον οποίο ενεργεί ο Θεός, ο οποίος αποκαλύπτεται «στους μικρούς», ενώ παραμένει κρυμμένος «από σοφούς και συνετούς» (πρβλ. στ. 25). Εκείνοι, πράγματι, είναι τόσο γεμάτοι από τις δικές τους ιδέες, ώστε δεν αναγνωρίζουν την παρουσία του Χριστού, του Μεσσία που επισκέπτεται τον λαό Του. Έτσι, η ανθρώπινη σοφία μετατρέπεται σε αλαζονεία και η γνώση εκφυλίζεται σε υπερηφάνεια. Αντίθετα, η αληθινή σοφία του Θεού αποκαλύπτεται μέσα στην ταπείνωση της σάρκωσης και η διδασκαλία της απευθύνεται σε όσους κοπιάζουν περισσότερο: «Ελάτε σε μένα όλοι εσείς που κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι» (στ. 28), λέει ο Κύριος. Το να πηγαίνει κανείς στον Ιησού σημαίνει να ανταποκρίνεται στην αγάπη Του και να μοιράζεται τη ζωή Του μέχρι και τον Σταυρό, όπως ο ίδιος μας δίδαξε: «Αν κάποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας αρνηθεί τον εαυτό του, ας πάρει τον σταυρό του και ας με ακολουθεί» (Μτ 16,24). Αυτή ακριβώς η ολοκληρωτική προσφορά του εαυτού από αγάπη είναι ο «ζυγός» του Ιησού (πρβλ. Μτ 11,29), δηλαδή η σύνοψη της διδασκαλίας Του, η καρδιά της σοφίας Του, που φλέγεται από αγάπη για όλους.
Αδελφοί και αδελφές, πώς μπορεί το βάρος του Σταυρού να είναι «ελαφρύ» και ο ζυγός Του «καλός» (πρβλ. στ. 30); Για έναν μόνο λόγο: επειδή ο Κύριος τον σηκώνει πρώτος και τον βαστάζει μαζί με όλους μας, χωρίς ποτέ να μας αφήνει μόνους σε ό,τι μας συντρίβει. Ως αληθινός Διδάσκαλος, ο Ιησούς αναλαμβάνει την ανθρωπότητα που έχει πληγωθεί από το κακό, για να τη θεραπεύσει. Η σοφία που μας χαρίζει είναι, λοιπόν, μήνυμα σωτηρίας και ο ζυγός Του μας σηκώνει από κάθε πτώση. Ακολουθώντας τον Χριστό, ο δρόμος μας δεν είναι μια άσκηση που καταπιέζει ή νεκρώνει τον άνθρωπο· είναι ένα σχολείο ελευθερίας, που αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το δράμα της ιστορίας και φωτίζει πάντοτε το νόημά της, ιδιαίτερα στις πιο σκοτεινές στιγμές. Διότι μόνο στον Σταυρό του Ιησού το κακό λυτρώνεται· μόνο στο Πάθος Του η θνητή μας κόπωση βρίσκει παρηγοριά και λύτρωση.
Μέσα στη δουλεία, ο Χριστός είναι ελευθερία. Κάτω από τη μάστιγα του πολέμου, ο Χριστός είναι ελπίδα. Την ώρα της αμαρτίας, ο Χριστός είναι συγχώρηση. Αυτή είναι η αληθινή σοφία· αυτός είναι ο δρόμος που θέλουμε να βαδίσουμε όλοι μαζί, ενωμένοι ως μαθητές Του στο όνομά Του. Ο Ιησούς μας τον διδάσκει ως Υιός του Πατέρα, αφού έγινε αδελφός μας. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος αποκαλύπτει στην Εκκλησία την αλήθεια για τον Θεό και για τον άνθρωπο, διότι«κανείς δεν γνωρίζει τον Πατέρα παρά μόνο ο Υιός και εκείνος στον οποίο ο Υιός θελήσει να τον αποκαλύψει» (στ. 27).
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καθώς ευχαριστούμε τον Κύριο για αυτή την τόσο γεμάτη αγάπη οικειότητα που μας χαρίζει, ας ζητήσουμε τη μεσιτεία της Παναγίας, Βασίλισσας της Ειρήνης, για το καλό της Εκκλησίας και ολόκληρου του κόσμου.
——————-
Μετάφραση: π.Λ
