ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ 

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2026 

 

Το Αποστολικό Ταξίδι στην Αλγερία, το Καμερούν, την Αγκόλα και την Ισημερινή Γουινέα

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα και καλώς ήρθατε!

Σήμερα επιθυμώ να μιλήσω για το Αποστολικό Ταξίδι που πραγματοποίησα από τις 13 έως τις 23 Απριλίου, επισκεπτόμενος τέσσερις αφρικανικές χώρες: την Αλγερία, το Καμερούν, την Αγκόλα και την Ισημερινή Γουινέα.

Από την αρχή της ποντιφικής μου διακονίας σκεφτόμουν ένα ταξίδι στην Αφρική. Ευχαριστώ τον Κύριο που μου έδωσε τη δυνατότητα να το πραγματοποιήσω, ως Ποιμένας, για να συναντήσω και να ενθαρρύνω τον λαό του Θεού· αλλά και να το ζήσω ως μήνυμα ειρήνης σε μια ιστορική στιγμή που χαρακτηρίζεται από πολέμους και από σοβαρές και συχνές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Εκφράζω επίσης την πιο θερμή μου ευγνωμοσύνη προς τους Επισκόπους και τις πολιτικές Αρχές που με υποδέχθηκαν και προς όλους όσοι συνεργάστηκαν για την οργάνωση.

Η Θεία Πρόνοια θέλησε ο πρώτος σταθμός να είναι ακριβώς η χώρα όπου βρίσκονται οι τόποι του Ιερού Αυγουστίνου, δηλαδή η Αλγερία. Έτσι βρέθηκα, αφενός, να ξεκινώ ξανά από τις ρίζες της πνευματικής μου ταυτότητας και, αφετέρου, να διασχίζω και να ενισχύω πολύ σημαντικές γέφυρες για τον σημερινό κόσμο και την Εκκλησία: τη γέφυρα με την εξαιρετικά γόνιμη εποχή των Πατέρων της Εκκλησίας· τη γέφυρα με τον ισλαμικό κόσμο· τη γέφυρα με την αφρικανική ήπειρο.

Στην Αλγερία έτυχα μιας υποδοχής όχι μόνο με σεβασμό αλλά και με εγκαρδιότητα, και μπορέσαμε να διαπιστώσουμε και να δείξουμε στον κόσμο ότι είναι δυνατό να ζούμε μαζί ως αδέλφια, ακόμη και αν ανήκουμε σε διαφορετικές θρησκείες, όταν αναγνωρίζουμε ότι είμαστε παιδιά του ίδιου ελεήμονος Πατέρα. Επιπλέον, ήταν μια κατάλληλη ευκαιρία να μαθητεύσουμε κοντά στον Ιερό Αυγουστίνο: με την εμπειρία της ζωής του, τα γραπτά του και την πνευματικότητά του είναι διδάσκαλος στην αναζήτηση του Θεού και της αλήθειας. Μια μαρτυρία σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ για τους χριστιανούς και για κάθε άνθρωπο.

Στις επόμενες τρεις χώρες που επισκέφθηκα, ο πληθυσμός είναι κατά πλειονότητα χριστιανικός, και έτσι βυθίστηκα σε ένα κλίμα εορτής της πίστεως και θερμής υποδοχής, ευνοημένο και από τα χαρακτηριστικά των αφρικανικών λαών. Βίωσα κι εγώ, όπως οι Προκάτοχοί μου, κάτι από ό,τι συνέβαινε στον Ιησού με τα πλήθη της Γαλιλαίας: Εκείνος τα έβλεπε διψασμένα και πεινασμένα για δικαιοσύνη, τους ανακοίνωνε: «Μακάριοι οι φτωχοί, μακάριοι οι πράοι, μακάριοι οι ειρηνοποιοί…» και, αναγνωρίζοντας την πίστη τους, έλεγε: «Εσείς είστε το αλάτι της γης και το φως του κόσμου» (βλ. Μτ 5,1-16).

Η επίσκεψη στο Καμερούν μού επέτρεψε να ενισχύσω την έκκληση για κοινή δέσμευση υπέρ της συμφιλίωσης και της ειρήνης, διότι και αυτή η χώρα δυστυχώς σημαδεύεται από εντάσεις και βία. Χάρηκα που επισκέφθηκα την Μπαμέντα, στην αγγλόφωνη περιοχή, όπου ενθάρρυνα τη συνεργασία για την ειρήνη. Το Καμερούν αποκαλείται «Αφρική σε μικρογραφία», λόγω της ποικιλίας και του πλούτου της φύσης και των πόρων του, αλλά μπορούμε να κατανοήσουμε αυτή την έκφραση και με την έννοια ότι τα μεγάλα προβλήματα ολόκληρης της ηπείρου βρίσκονται και εκεί: η ανάγκη για δίκαιη κατανομή του πλούτου· η ανάγκη να δοθεί χώρος στους νέους, ξεπερνώντας τη διαδεδομένη διαφθορά· η προώθηση μιας ολοκληρωμένης και βιώσιμης ανάπτυξης, αντιστεκόμενοι στις διάφορες μορφές νεοαποικιοκρατίας με διορατική διεθνή συνεργασία. Ευχαριστώ την Εκκλησία στο Καμερούν και όλο τον λαό της χώρας, που με υποδέχθηκαν με τόση αγάπη, και προσεύχομαι ώστε το πνεύμα ενότητας που φάνηκε κατά την επίσκεψή μου να παραμείνει ζωντανό και να καθοδηγεί τις μελλοντικές επιλογές και δράσεις.

Ο τρίτος σταθμός του Ταξιδιού ήταν η Αγκόλα, μια μεγάλη χώρα νότια του ισημερινού, με μακραίωνη χριστιανική παράδοση που συνδέεται με την πορτογαλική αποικιοκρατία. Όπως πολλές αφρικανικές χώρες, μετά την ανεξαρτησία της, η Αγκόλα πέρασε μια δύσκολη περίοδο, η οποία στην περίπτωσή της σημαδεύτηκε από έναν μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο. Μέσα στο χωνευτήρι αυτής της ιστορίας, ο Θεός καθοδήγησε και εξάγνισε την Εκκλησία, μεταστρέφοντάς την όλο και περισσότερο στην υπηρεσία του Ευαγγελίου, της ανθρώπινης προόδου, της συμφιλίωσης και της ειρήνης. Μια ελεύθερη Εκκλησία για έναν ελεύθερο λαό! Στο Θεομητορικό Προσκύνημα της Μαμά Μουξίμα —που σημαίνει «Μητέρα της καρδιάς»— ένιωσα να χτυπά η καρδιά του λαού της Αγκόλας. Και στις διάφορες συναντήσεις είδα με χαρά πολλές μοναχές και πολλούς μοναχούς κάθε ηλικίας, προφητεία της Βασιλείας των Ουρανών ανάμεσα στον λαό τους· είδα κατηχητές αφιερωμένους ολοκληρωτικά στο καλό των κοινοτήτων· είδα πρόσωπα ηλικιωμένων χαραγμένα από κόπους και βάσανα, αλλά διαφανή στη χαρά του Ευαγγελίου· είδα γυναίκες και άνδρες να χορεύουν στον ρυθμό ύμνων δοξολογίας προς τον Αναστημένο Κύριο, θεμέλιο μιας ελπίδας που αντέχει στις απογοητεύσεις που προκαλούν οι ιδεολογίες και οι κενές υποσχέσεις των ισχυρών.

Αυτή η ελπίδα απαιτεί συγκεκριμένη δέσμευση, και η Εκκλησία έχει την ευθύνη, με τη μαρτυρία και το θαρραλέο κήρυγμα του λόγου του Θεού, να αναγνωρίζει τα δικαιώματα όλων και να προάγει τον πραγματικό τους σεβασμό. Με τις πολιτικές Αρχές της Αγκόλας, αλλά και των άλλων χωρών, μπόρεσα να διαβεβαιώσω τη βούληση της Καθολικής Εκκλησίας να συνεχίσει να προσφέρει αυτή τη συμβολή, ιδιαίτερα στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης.

Η τελευταία χώρα που επισκέφθηκα ήταν η Ισημερινή Γουινέα, 170 χρόνια μετά τον πρώτο ευαγγελισμό. Με τη σοφία της παράδοσης και το φως του Χριστού, ο λαός της Γουινέας διέσχισε τις περιπέτειες της ιστορίας του και τις τελευταίες ημέρες, παρόντος του Πάπα, ανανέωσε με μεγάλο ενθουσιασμό τη θέλησή του να πορεύεται ενωμένος προς ένα μέλλον ελπίδας.

Δεν μπορώ να ξεχάσω όσα συνέβησαν στη φυλακή της Μπάτα, στην Ισημερινή Γουινέα: οι κρατούμενοι τραγούδησαν με όλη τους τη δύναμη ένα τραγούδι ευχαριστίας προς τον Θεό και τον Πάπα, ζητώντας να προσευχηθώ «για τις αμαρτίες τους και την ελευθερία τους». Δεν είχα δει ποτέ κάτι παρόμοιο. Και στη συνέχεια προσευχήθηκαν μαζί μου το «Πάτερ ημών» κάτω από καταρρακτώδη βροχή. Ένα αυθεντικό σημείο της Βασιλείας του Θεού! Και πάλι κάτω από τη βροχή ξεκίνησε η μεγάλη συνάντηση με τη νεολαία στο στάδιο της Μπάτα. Μια γιορτή χριστιανικής χαράς, με συγκινητικές μαρτυρίες νέων που βρήκαν στο Ευαγγέλιο τον δρόμο μιας ελεύθερης και υπεύθυνης ανάπτυξης. Αυτή η γιορτή κορυφώθηκε με την τέλεση της Θείας Λειτουργίας την επόμενη ημέρα, η οποία σφράγισε με τον καλύτερο τρόπο την επίσκεψη στην Ισημερινή Γουινέα και ολόκληρο το Αποστολικό Ταξίδι.

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, η επίσκεψη του Πάπα αποτελεί, για τους λαούς της Αφρικής, ευκαιρία να ακουστεί η φωνή τους, να εκφράσουν τη χαρά τους που είναι λαός του Θεού και την ελπίδα τους για ένα καλύτερο μέλλον, με αξιοπρέπεια για τον καθένα και για όλους. Είμαι χαρούμενος που τους έδωσα αυτή τη δυνατότητα και, ταυτόχρονα, ευχαριστώ τον Κύριο για όσα εκείνοι μου πρόσφεραν, έναν ανεκτίμητο πλούτο για την καρδιά μου και τη διακονία μου.

——————-

Μετάφραση: π.Λ