Καλοκαιρινό ορατόριο στη Νάξο
Με τη χάρη του Θεού, από τη Δευτέρα 22 έως το Σάββατο 26 Ιουλίου, η Κοινότητα των αδελφών Δούλων του Κυρίου και της Παναγίας της Ματαρά, η αδελφή Μαρία, η αδελφή Αγνή και η Μητέρα Χόβενες, μαζί με τον εφημέριο, τον π. Γιάννη Σκλάβο, πραγματοποιήσαμε μια περίοδο κατήχησης, παιχνιδιών και προσευχής για τα παιδιά της ενορίας της Νάξου. Αισίως, κάθε μέρα συμμετείχαν 15 παιδιά.
Κάθε μέρα το πρωί, στις 11, μαζευόμασταν στην εκκλησία για να ξεκινήσουμε τη μέρα με μια σύντομη χαιρετιστήρια τελετή, περισυλλογή και προσευχή. Στη συνέχεια, είχαμε μια ώρα κατήχησης, τα παιδιά χωρίζονταν ανά ηλικία, μερικά παρακολουθούσαν μαθήματα για τις πρώτες έννοιες της κατήχησης, άλλα, μεσαίας ηλικίας, παρακολουθούσαν μαθήματα για τα Μυστήρια της θείας Κοινωνίας και του Χρίσματος και άλλα, μεγαλύτερα, παρακολουθούσαν διάφορα μαθήματα για εφήβους.
Την ώρα της κατήχησης ακολουθούσε μια ώρα διαγωνισμών και παιχνιδιών που τελείωνε με το μεσημεριανό γεύμα.
Κατά τη διάρκεια των ωρών ησυχίας βλέπαμε ταινίες, κάναμε εργαστήρια ραπτικής, μαθήματα αρμονίου, μαθαίναμε διάφορους παραδοσιακούς χορούς ή παίζαμε επιτραπέζια παιχνίδια. Την Πέμπτη κάναμε παιχνίδια με νερό και μετά μια μικρή εκδρομή στη θάλασσα όπου παίξαμε με τα παιδιά στο νερό και στην άμμο.
Κάθε μέρα κάναμε επίσης ένα μικρό μάθημα για τα παπαδάκια, όπου τα παιδιά πρόβαραν όλα αυτά που θα έκαναν στην Θεία Λειτουργία της Κυριακής (της Αγίας Δωρεάς).
Στη συνέχεια, κάναμε και πάλι διαγωνισμούς και παιχνίδια ανά ομάδες.
Το απόγευμα τελείωνε με άλλη μία ώρα κατηχήσεως ανά ηλικίες και τελικά τα παιδιά επέστρεφαν στα σπίτια τους.
Ήταν ένας όμορφος χρόνος αφιερωμένος στον Θεό. Τα παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα, συμμετείχαν κάθε μέρα με μεγάλη χαρά, γενναιοδωρία και αφοσίωση. Οι οικογένειές τους δεν σταματούσαν να μας ευχαριστούν για τον χρόνο που τους αφιερώσαμε. Και το πιο σημαντικό από όλα ήταν ότι όλα κορυφώθηκαν με την πανηγυρική Θεία Λειτουργία της Αγίας Δωρεάς, όπου ο Ιησούς Χριστός, ζωντανός και παρών στην Θεία Ευχαριστία, «περπάτησε» μαζί με τον πιστό λαό του και τους ιερείς του, ενώ ένας μεγάλος αριθμός παιδιών που του έριχναν ροδοπέταλα άνοιγαν το δρόμο στα σοκάκια του Κάστρου της Νάξου.
Οι Αδελφές
