Ο Σατουρνίνος μάρτυρας της Ρώμης αποκεφαλίστηκε μαζί με το Σισίνιο στις 29 Νοεμβρίου του 304 στην οδό Νομεντάνα σε απόσταση δύο μιλίων από την πόλη.

Προερχόταν από την Καρχηδόνα και λόγω της πίστεώς του στον Ιησού Χριστό υπέστη βασανιστήρια και κατόπιν εστάλη στη Ρώμη όπου και πέθανε μαρτυρικά.

Σήμερα, πολύ κοντά στο σημείο του μαρτυρίου τους υψώνεται Εκκλησία που κτίστηκε από τον Πάπα Πίο 11^ο. Τα λείψανά του, άγνωστο το πότε, είχαν μεταφερθεί από την βασιλική που υπήρχε στη Σαλάρια οδό στον Ιερό Ναό των Αγίων Ιωάννη και Παύλου στην περιοχή Τσέλιο. Στις 22 Απριλίου 1726 υπό την επίβλεψη του Καρδιναλίου Φιλίππου Παολούτσι τα λείψανα τακτοποιήθηκαν και τοποθετήθηκαν στο πρώτο από τα δεξιά αλτάριο του ναού. Τότε δόθηκε και στον Πάπα Βενέδικτο 13^ο ένα μικρό απότμημά τους.

Στις 20 Ιουνίου του 1581 ο Πάπας Γρηγόριος 13^ος χορήγησε στους προσκυνητές οι οποίοι κατά την dies natalisτου Αγίου Σατουρνίνου θα επισκέπτονταν τη Βασιλική του Τσέλιο πλήρη λυσίποινα.

Το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο αναφέρει σχετικά με τον Άγιο Σατουρνίνο:

«Στη Ρώμη, στη Via Salaria, το γενέθλιο των αγίων Μαρτύρων Σατουρνίνου του Γέροντος και Σισινίου Διακόνου, υπό τον πρίγκιπα Μαξιμιανό, οι οποίοι, για μεγάλο χρονικό διάστημα βασανισμένοι στη φυλακή, με εντολή του Έπαρχου της πόλης ανήλθαν στο ιππάριο (=όργανο βασανιστηρίων) και τεντώθηκαν με νεύρα, ξυλοκοπήθηκαν με ραβδιά […], έπειτα κάηκαν με φλόγες και τέλος, καθαιρούμενοι από το ιππάριο, αποκεφαλίστηκαν. Τα σώματα των δύο μαρτύρων ενταφιάστηκαν από τον Τρασόνε στην ιδιοκτησία του στηSalaria Nova».

πγπ