Ο Αθάνατος Λόγος

Ο Ντομινίκ Λακορνταίρ σε μια ομιλία του έλεγε: Ο Θεός είναι ζωντανός, το ίδιο και ο Λόγος Του. Ο Λόγος όταν βγει απ’ το στόμα Του, όπου κι αν σταλεί υπό οποιαδήποτε μορφή, πάντα είναι εκ μέρους του Πατέρα και σ’ αυτόν ζει και Αυτός (ο Λόγος) σε Εκείνον (στον Πατέρα).
Ο ανθρώπινος λόγος χάνεται στο πρώτο κενό του χρόνου και δεν παράγει πια στα αφτιά των ανθρώπων ήχο για να τον δεχθούν όσοι θα ήθελαν να τον ακούσουν.
Σε αντίθεση ο Θείος Λόγος μέσα στην καταστροφή του κόσμου, σπέρνει την αθανασία! Ο ίδιος λόγος παράγει ακόμα καρπό όπως εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια, με τη σπορά του. Εμπνέει την ίδια πίστη, παρακινεί στα ίδια έργα, αναγνωρίζεται απ’ τα ίδια σημεία και διαγράφει τα πάντα με τη δική του ζωή. Αυτή η ζωή έχει ένα ξεχωριστό όνομα ανάμεσα στη σχέση του Θεού με τον άνθρωπο: ονομάζεται Χάρις, δώρο που δεν το αξίζεις, δηλαδή κατ’ εξοχήν Δωρεά.
Και πράγματι, ποιο δώρο υπάρχει πιο μεγάλο απ’ το Πνεύμα του Θεού που έρχεται σε επικοινωνία με τον νου του ανθρώπου; Ιδού το θαύμα που ξεκίνησε απ’ την αρχή του κόσμου και που οι προφήτες αναγγέλλουν ότι από ώρα σε ώρα, θα γίνει πραγματικότητα με την παρουσία του Χριστού στον κόσμο.

π.Μ.Β