ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ 

                                                                         

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη, 1η Απριλίου 2026 

 

 

Κατήχηση. Η Β’ Σύνοδος του Βατικανού.  II. Η Δογματική Διάταξη Lumen gentium. 6. Ζωντανοί λίθοι στην Εκκλησία και μάρτυρες στον κόσμο: οι λαϊκοί στον λαό του Θεού

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα και καλώς ήρθατε!

Συνεχίζουμε την πορεία σκέψης μας για την Εκκλησία, όπως παρουσιάζεται στη Δυνοδική Διάταξη Lumen gentium. Ο μακαριστός Πάπας Φραγκίσκος συνήθιζε να λέει: «Οι λαϊκοί αποτελούν τη μεγάλη πλειονότητα του λαού του Θεού. Μια μικρή μειονότητα, οι χειροτονημένοι λειτουργοί, είναι στην υπηρεσία τους» (Evangelii gaudium, 102).

 

Το τμήμα αυτό του κειμένου προσπαθεί να εξηγήσει θετικά ποια είναι η φύση και η αποστολή των λαϊκών πιστών, αφού για πολλούς αιώνες ορίζονταν απλώς ως εκείνοι που δεν ανήκουν στον κλήρο ή στους μοναχούς και τις μοναχές. Γι’ αυτό αξίζει να ξαναδιαβάσουμε μαζί ένα πολύ όμορφο απόσπασμα, που δείχνει το μεγαλείο της χριστιανικής ιδιότητας:

 

Υπάρχει ένας μόνο λαός του Θεού που έχει επιλέξει ο ίδιος: «ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα» (Εφ 4,5). Όλοι έχουν την ίδια αξιοπρέπεια, επειδή αναγεννήθηκαν μέσα εν Χριστώ, την ίδια χάρη να είναι παιδιά του Θεού και την ίδια κλήση να φτάσουν στην τελειότητα. Υπάρχει μία μόνο σωτηρία, μία ελπίδα και μία αγάπη χωρίς διαχωρισμούς (LG 32).

 

Πριν από κάθε διαφορά ως προς τα διακονήματα ή τον τρόπο ζωής, η Σύνοδος τονίζει την ισότητα όλων όσοι έχουν βαπτιστεί. Το κείμενο θέλει να θυμίσει ότι ο λαός του Θεού χαρακτηρίζεται από την αξιοπρέπεια και την ελευθερία των παιδιών του Θεού (βλ. LG 9).

 

Φυσικά, όσο μεγαλύτερο είναι το δώρο, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη. Γι’ αυτό η Σύνοδος, μαζί με την αξιοπρέπεια, υπογραμμίζει και την αποστολή των λαϊκών μέσα στην Εκκλησία και στον κόσμο. Σε τι βασίζεται αυτή η αποστολή; Το ίδιο το κείμενο εξηγεί: «Με τον όρο “λαϊκοί” εννοούνται όλοι οι χριστιανοί πιστοί οι οποίοι, μέσω του βαπτίσματος, έχουν ενωθεί με τον Χριστό και αποτελούν τον λαό του Θεού. Με τον δικό τους τρόπο συμμετέχουν στη ιερατική, προφητική και βασιλική αποστολή του Χριστού και εκπληρώνουν το μέρος της αποστολής που αντιστοιχεί σε όλο τον χριστιανικό λαό» (LG 31).

 

Ο άγιος λαός του Θεού, συνεπώς, δεν είναι μια άμορφη μάζα, αλλά το σώμα του Χριστού ή, όπως έλεγε ο Ιερός Αυγουστίνος, ο ολόκληρος Χριστός «Christus totus». Είναι μια οργανωμένη κοινότητα, που βασίζεται στη γόνιμη σχέση ανάμεσα στις δύο μορφές συμμετοχής στην ιεροσύνη του Χριστού: την κοινή ιεροσύνη όλων των πιστών και την διακονηματική ιεροσύνη των λειτουργών (LG 10).

 

Με το Βάπτισμα, οι λαϊκοί συμμετέχουν στην ίδια ιεροσύνη του Χριστού. Ο Ιησούς Χριστός, ο αιώνιος αρχιερέας, θέλει να συνεχίσει τη μαρτυρία και την υπηρεσία του και μέσα από αυτούς. Γι’ αυτό τους δίνει το Πνεύμα του και τους ενθαρρύνει διαρκώς να κάνουν κάθε καλό και τέλειο έργο (LG 34).

Δεν μπορούμε εδώ να μην θυμηθούμε τον Άγιο Ιωάννη-Παύλο Β΄ και την Αποστολική Παραίνεση Christifideles laici (30 Δεκεμβρίου 1988). Εκεί τόνιζε ότι «η Σύνοδος πρόσφερε σπουδαία διδασκαλία για τη φύση, την αξιοπρέπεια, την πνευματικότητα, την αποστολή και την ευθύνη των λαϊκών πιστών, καλώντας άνδρες και γυναίκες να εργαστούν στο έργο του Χριστού. Και οι Πατέρες της Συνόδου, απηχώντας την έκκληση του Χριστού, κάλεσαν όλους τους λαϊκούς πιστούς, άνδρες και γυναίκες, να εργαστούν στον αμπελώνα του» (αρ. 2). Έτσι, ο σεβάσμιος Προκάτοχός μου ενίσχυε την αποστολή των λαϊκών, στην οποία η Σύνοδος αφιέρωσε ιδιαίτερο Κείμενο, για το οποίο θα μιλήσουμε αργότερα [1].

 

Το πεδίο δράσης των λαϊκών δεν περιορίζεται μόνο στην Εκκλησία, αλλά απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Η Εκκλησία είναι παρούσα οπουδήποτε τα τέκνα της ζουν και μαρτυρούν το Ευαγγέλιο: στους χώρους εργασίας, στην κοινωνία και σε κάθε ανθρώπινη σχέση. Με τις επιλογές τους δείχνουν την ωραιότητατης χριστιανικής ζωής, που ήδη από τώρα προετοιμάζει τη δικαιοσύνη και την ειρήνη της Βασιλείας του Θεού. «Ο κόσμος χρειάζεται να γεμίσει από το πνεύμα του Χριστού και να οδηγηθεί πιο αποτελεσματικά στον σκοπό του: τη δικαιοσύνη, την αγάπη και την ειρήνη» (LG 36). Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη συμβολή, την υπηρεσία και τη μαρτυρία των λαϊκών.

 

Αυτή είναι η πρόσκληση να είμαστε μια Εκκλησία «που βγαίνει προς τα έξω», όπως έλεγε ο Πάπας Φραγκίσκος: μια Εκκλησία μέσα στην ιστορία, πάντα ανοιχτή στην αποστολή, όπου όλοι καλούμαστε να είμαστε μαθητές-ιεραπόστολοι, κήρυκες του Ευαγγελίου, μάρτυρες της Βασιλείας του Θεού, φορείς της χαράς του Χριστού που γνωρίσαμε.

 

Αδελφοί και αδελφές, το Πάσχα που ετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε ας ανανεώσει μέσα μας τη χάρη να γίνουμε, όπως η Μαρία η Μαγδαληνή, ο Πέτρος και ο Ιωάννης: μάρτυρες της Ανάστασης.

 

___________________________ 

 

[1] Βλ. Β’ Οικουμενική Σύνοδος του Βατικανού, ΔιάταγμαApostolicam actuositatem (18 Νοεμβρίου 1965).

 

———————–

Μετάφραση: π.Λ