Οι δύο άγιοι έζησαν και πέθαναν μαρτυρικά τον τρίτο αιώνα, πιθανότατα το 283. Ο Χρύσανθος, αλεξανδρινής καταγωγής, βρέθηκε στη Ρώμη προκειμένου να σπουδάσει φιλοσοφία, την εποχή του αυτοκράτορα Νουμεριανού (283) -284). Εκεί είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον πρεσβύτερο Καρποφόρο και να βαφτιστεί χριστιανός. Ο πατέρας του Πολέμιος προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον κάνει να επιστρέψει στη λατρεία των παγανιστικών θεών. Χρησιμοποίησε μάλιστα και μερικές γυναίκες ιδιαιτέρως την όμορφη Δαρεία για να επιτελέσει το σκοπό του. Όμως ο Χρύσανθος όχι μόνο δεν απαρνήθηκε το χριστιανισμό αλλά μπόρεσε να μεταστρέψει την ίδια τη Δαρεία.

Με το παράδειγμα και τη μαρτυρία τους οι δύο έγιναν αιτία μεταστροφής εκατοντάδων Ρωμαίων που χάριν τους ασπάστηκαν το Χριστιανισμό. Το γεγονός δεν πέρασε απαρατήρητο και όταν ανακαλύφθηκε καταγγέλθηκαν στο διοικητή Κελερίνο ο οποίος έδωσε την υπόθεσή τους στο δικαστή Κλαύδιο. Ο Κλαύδιος όμως, μαζί με τη σύζυγό του Ιλάρια και μερικούς ακόμα συγγενείς, φίλους και εβδομήντα στρατιώτες της φρουράς, έγιναν χριστιανοί. Ανακαλύφθηκαν και καταδικάστηκαν όλοι σε θάνατο από τον ίδιο τον αυτοκράτορα Νουμεριανό.

πγπ