Ο Ιγνάτιος ήταν ο τρίτος επίσκοπος της Αντιοχείας. Η Αντιόχεια εκείνη την εποχή ήταν ένα μητροπολιτικό κέντρο, μια μεγάλη πόλη ύστερα από τη Ρώμη και την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πρώτος επίσκοπός της ήταν ο Απόστολος Πέτρος.

Ο Ιγνάτιος δεν ήταν ρωμαίος υπήκοος και μάλλον ούτε χριστιανός αφού φαίνεται πως ασπάστηκε το χριστιανισμό σε μεγαλύτερη ηλικία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως υστερούσε αποστολικού ζήλου.

Κατά τη διάρκεια της επισκοπικής του θητείας ο Αυτοκράτορας Τραϊανός έδωσε αρχή στους διωγμούς στερώντας από την Εκκλησία ιεράρχες ικανούς και αγίους. Ο Ιγνάτιος ήταν ένα από τα θύματα των διωγμών αφού συνελήφθη και καταδικάστηκε ad bestias (δηλαδή για τα θηρία). Αλυσοδεμένος οδηγήθηκε από την Αντιόχεια στη Ρώμη.

Κατά τη διάρκεια αυτού του επίπονου και μεγάλου ταξιδιού συνέγραψε επτά επιστολές, πλούσιες σε πνευματικό περιεχόμενο. Με αυτές ο επίσκοπος προέτρεπε τους πιστούς να αποφεύγουν την αμαρτία, να διατηρούν ακέραιη την ορθή πίστη και να εργάζονται για την ενότητα της Εκκλησίας. Από τους χριστιανούς της Ρώμης ζητούσε να μην εμπλακούν με οποιοδήποτε τρόπο για να τον υπερασπιστούν ή να τον σώσουν. Έγραφε, πράγματι, στην επιστολή του: «Εσείς δε χάνετε τίποτα, όμως εγώ χάνω τον Θεό, αν καταφέρω να σώσω τον εαυτό μου. Ποτέ ξανά δεν θα μου δοθεί μια τέτοια ευκαιρία να ξανασυναντηθώ μαζί Του. Αφήσετε με, λοιπόν, να  θυσιαστώ τώρα που ο βωμός είναι έτοιμος! Όλοι ενωμένοι στη χορωδία της αγάπης, τραγουδήστε: Ο Θεός όρισε να στείλει τον Επίσκοπο της Συρίας από την Ανατολή στη Δύση!».

Στη Ρώμη έφτασε το 107 όπου και υπέστη μαρτυρικό θάνατο.

πγπ