15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΒΕΡΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

Ο Άγιος Αλβέρτος, από τους πιο σοφούς άνδρες της εποχής του, ένας άλλος χριστιανός Αριστοτέλης, όπως τον αποκαλούσαν, με την πολυμάθεια του και τη διδασκαλία του, έδωσε αξιοθαύμαστη ώθηση στις θεολογικές και φι­λοσοφικές επιστήμες. Ως διδάσκαλος και πρόδρομος του Αγίου Θωμά Ακυϊνάτη, εφαρμόζοντας τις φιλοσοφικές αρ­χές του Αριστοτέλη στη χριστιανική διδασκαλία, προετοί­μασε τη σχολαστική Θεολογία, η οποία επηρέασε το θεο­λογικό λόγο μέσα στη Δυτική Εκκλησία μέχρι τις μέρες μας.

Ίσως αναρωτιέται ο ευσεβής αναγνώστης, πώς μπορεί να συμβιβαστεί η επιστήμη με την αγιότητα, όταν μάλιστα αυτή υπερβαίνει τη θεολογική σκέψη και επεκτείνεται σε καθαρά θετικές επιστήμες;

Πιστεύω ότι ο σημερινός μας Άγιος συνδύαζε και τα δύο, με πολλή αρμονία και συνέπεια.

Λεν μας είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τα νεανικά του χρόνια.

Ανήκε πάντως σε οικογένεια ευγενών και γεννήθηκε στη Βαυαρία, προς το τέλος του 12ου με αρχές του 13ου αιώνα (1206;). Σπούδασε στα περίφημα Πανεπιστήμια της Παδούης και των Παρισίων όλες τις σύγχρονες επιστήμες (Μαθηματικά, Ιατρική, Φυσική), για τις οποίες είχε πραγ­ματικό έρωτα.

Αργότερα, αποφάσισε να αφιερωθεί στο Θεό και μπή­κε στο τάγμα των μοναχών του Αγίου Δομίνικου. Κατά τις θεολογικές του σπουδές, υπερέβη κι αυτούς τους καθηγη­τές του. Ως καθηγητής της Θεολογίας δίδαξε σ’ όλα σχε­δόν τα μεγάλα πανεπιστήμια της Ευρώπης, τα οποία λά­μπρυνε με την πολυμάθεια του. Ξεχωριστή φυσιογνωμία μεταξύ των μαθητών του ήταν και ο Θωμάς ο Ακυϊνάτης, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή και αχώριστη φιλία. Είναι γεγονός ότι μεγαλοφυή πνεύματα που αλληλοεκτιμούνται και αλληλοαγαπιούνται συμπληρώνουν το ένα το άλλο.

Καίτοι βυθισμένος στην επιστήμη και τη διδασκαλία, ο Αλβέρτος δεν αμελεί ούτε την αποστολική του δράση, ούτε τη σωτηρία των ψυχών.

Συχνά κηρύττει και καθοδηγεί τις ψυχές στην πνευμα­τική ζωή. Σαν άνθρωπος φρονήσεως και εξαιρετικής κρί­σεως συμβάλλει στην εξομάλυνση πολλών διαφορών με­ταξύ Εκκλησίας και πολιτείας και συμφιλιώνει πολλές πο­λιτείες βρισκόμενες σε διάσταση. Συμβάλλει επίσης στην πειθαρχία και τη διάδοση των ευαγγελικών αρετών, στο χώρο του τάγματος του. Αργότερα, ονομάζεται Επίσκοπος της Ρατισβόνης, στην οποία επαναφέρει την ομόνοια και την πειθαρχία, διερχόμενος την επαρχία του, κηρύττοντας και δίνοντας πρώτος το παράδειγμα της αρετής και της αγιοσύνης, ντυμένος όπως ο απλούστερος των κληρικών, σ’ αντίθεση με την πολυτέλεια που αγαπούσαν ορισμένοι κληρικοί της εποχής του. Δεν θα διατηρηθεί όμως πολύ στα επισκοπικά του καθήκοντα, γιατί οι μελέτες του τον συγκινούν περισσότερο. Έτσι, παραιτείται και επιστρέφει στο τάγμα του, στην Κολωνία. (Το συγγραφικό του έργο σε θρησκευτικές και επιστημονικές μελέτες είναι τεράστιο). Σαν απλός ιερωμένος (παρά το επισκοπικό του αξίωμα) θα συνεχίσει την αποστολική του δράση, κυρίως στον τομέα του κηρύγματος, των μελετών και των πλουσίων συγγραμ­μάτων του, έχοντας ένα και μόνο σκοπό, να διδάσκει πα­ντού την αγάπη του Θεού, πεπεισμένος ότι η επιστήμη πρέπει να οδηγεί στην πίστη και την εξύψωση τον αν­θρώπου.

Απεβίωσε σε προχωρημένη ηλικία, στην Κολωνία, το 1280. Ανακηρύχθηκε Άγιος και Διδάσκαλος της Εκκλη­σίας από τον Πάπα Πιο 11ο το 1931.

Πηγή: Τ’ αδέλφια μας οι άγιοι

 

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Γενική Ακρόαση, 5 Οκτωβρίου 2022

  ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ   Αίθουσα Παύλος Στ’ Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2022   Κατήχηση περί διακρίσεως: 4. Τα στοιχεία της διακρίσεως. Η αυτογνωσία  

Από τον Άγιο Φραγκίσκο στη Μέση Τήνου

Ανήμερα της εορτής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022, τελέστηκε με επισημότητα η Θεία Λειτουργία στον ομώνυμο Ιερό Ναό στην περιοχή Πεντόστρατο

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου