13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ
Ο βίος της Αγίας Παρασκευής της νέας γράφτηκε τον 17ο αιώνα, έξι αιώνες μετά το θάνατό της, από το μητροπολίτη Μύρων Ματθαίο, με την ευκαιρία της μεταφοράς των λειψάνων της στη Μολδαβία.
Γεννήθηκε στους Επιβάτες, μια παραθαλάσσια κωμόπολη απόστασης μιας ημέρας δρόμο από την Κωνσταντινούπολη. Έζησε και πέθανε μάλλον κατά τον 10 αιώνα.
Είχε έναν αδελφό, τον Ευθύμιο. Όταν γρήγορα έμειναν ορφανοί αποφάσισαν να αφιερωθούν στο Θεό. Ο Ευθύμιος έγινε επίσκοπος και η Παρασκευή πέρασε κάποια χρόνια της ζωής της στο κοινόβιο και αργότερα ως ερημίτισσα.
Επέβαλε στον εαυτό της πολλές στερήσεις. Έτρωγε μόνο το Σάββατο και την Κυριακή ελάχιστες ποσότητες φαγητού ενώ κοιμόταν καταγής. Κάποτε είδε σε όραμα έναν άγγελο που την προέτρεπε να προσκαρτερεί στην μετάνοια, παράλληλα όμως της συνέστησε να επιστρέψει στη γενέθλια πόλη της. Υπακούοντας η Παρασκευή άφησε το ερημητήριο, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου επισκέφτηκε όλα τα προσκυνήματα της Πόλης, εμπιστεύτηκε τον εαυτό της στην προστασία της Παναγίας των Βλαχερνών και επέστρεψε στους Επιβάτες όπου συνέχισε να ζει ασκητικά μέχρι το τέλος της ζωής της. Μετά το θάνατό της τα ίχνη της χάθηκαν και η μνήμη σε αυτήν ξεθώριασε.
Επανήλθε στο προσκήνιο όταν τυχαία ανακαλύφθηκαν τα οστά της. Η ανακάλυψη συνοδευόταν και από ένα όνειρο που είχε ένας άνδρας ονόματι Γεώργιος, στον οποίο αποκαλύφθηκε πως τα οστά ανήκαν στην Αγία Παρασκευή. Νέα θαύματα ισχυροποίησαν την ευλάβεια στην Αγία το σώμα της οποία μετά από αρκετές μετακινήσεις έφτασε τελικά στη Μολδαβία (1641) όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα.
πγπ
