ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΒΑΠΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 10-1-2016

Στο σημερινό Ευαγγέλιο ο Ιωάννης Βαπτιστής ξεκαθαρίζει ότι το βάπτισμα που δίνει ο ίδιος, είναι συμβολικό και γίνεται με απλό νερό. Αλλά το βάπτισμα που θα εγκαινιάσει έπειτα ο Ιησούς, θα έχει τη δύναμη της αλλαγής που δίνει το Πνεύμα του Θεού. Θα ακούσομε από το Ευαγγέλιο, ποιος είναι αυτός ο Ιησούς που βαπτίζεται.

► Μη στηρίζεστε στο βάφτισμα που δίνω εγώ, λέει ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, αλλά στο βάφτισμα που θα σας δώσει ο Ιησούς μετά από μένα. Τι πραγματοποιεί λοιπόν το Βάπτισμα με το Άγιο Πνεύμα, που λάβαμε εμείς οι χριστιανοί; Ποιοι είμαστε εμείς οι βαφτισμένοι;
► Ο Απόστ. Παύλος ονομάζει το Βάπτισμα «λουτρό παλιγγενεσίας», δηλ. αναγέννησης. Ο άνθρωπος με το Βάπτισμα ξαναγεννιέται, διότι το Άγιο Πνεύμα πραγματοποιεί μια ανακαίνιση του ανθρώπου, τον κάνει καινούργιο. ΕΡΩΤΗΜΑ: Μήπως αυτά είναι υπερβολές; Μήπως είναι τυπική η αναγέννηση/ανακαίνιση; πόσο καινούργιοι άνθρωποι είμαστε εμείς οι σημερινοί βαφτισμένοι, που συγκεντρωθήκαμε σήμερα στον ναό; Πόσο αναγεννημένοι; Πόσο διαφορετικοί από τους άλλους; Δεν μπορούμε να λέμε θεωρίες. Πρέπει να εξετάσομε κατά πόσο τα λόγια του Παύλου λένε την αλήθεια για μας, κατά πόσο εκφράζουν και τη δική μας πραγματικότητα.
► Κατ’ αρχάς μας λέει ότι αυτή η αναγέννηση είναι μια «χάρη του Θεού», είναι δώρο, και ότι αυτό το δώρο ουσιαστικά πραγματοποιεί μια «σωτηρία», δηλαδή αυτό που εμείς ήταν αδύνατο να το κατορθώσομε από μόνοι μας και να το προσφέρομε στον εαυτό μας, μας το δίνει δωρεάν ο Θεός. Ότι εμείς δεν σταθήκαμε ικανοί να κάνομε κάτι που να συγκινήσει τον Θεό και να τον κάνει να πει: Μα είναι υπέροχοι άνθρωποι, αξίζει να τους ευεργετήσω. Όχι, δεν μπόρεσε ο Θεός να δει δικές μας «πράξεις δικαιοσύνης» δηλ. αγιοσύνης, και ό,τι έκανε για μας, το έκανε «σύμφωνα με το μεγάλο του έλεος» (ευσπλαχνία), και μάλιστα μας έδωσε το Πνεύμα κατά τρόπο «πλούσιο».
► Όμως, ένας άνθρωπος σαν κι εμάς, που μεγάλωσε και τότε έμαθε ότι είναι βαφτισμένος και δέχτηκε να είναι βαφτισμένος, σημαίνει ότι θέλει επίσης να ζει ως βαφτισμένος, ως αναγεννημένος. Τι χαρακτηρίζει όμως τον βαφτισμένο και αναγεννημένο; Τι τον διαφοροποιεί από τους άλλους, τους αβάφτιστους ή όσους δεν ζουν σύμφωνα με το βάφτισμά τους;
► Λέει ο Παύλος ότι ο βαφτισμένος απαρνείται την ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες, ζει με σωφροσύνη, με δικαιοσύνη και ευσέβεια, και περιμένει να ξανάρθει ο σωτήρας μας Ιησούς Χριστός!!! Λέει ότι «ο Χριστός παρέδωσε τον εαυτό του», δηλ. τη ζωή του, πέθανε πάνω στον σταυρό, με ένα συγκεκριμένο σκοπό: «να σχηματίσει ένα λαό καθαρό, που να του ανήκει, και να είναι ζηλωτής καλών έργων».
► Να, λοιπόν ποιοι είναι, ή μάλλον ποιοι πρέπει να είμαστε οι βαφτισμένοι: ευσεβείς και όχι ασεβείς, σώφρονες και όχι άφρονες/άμυαλοι, άνθρωποι που εφαρμόζομε το θέλημα του Θεού (=δικαιοσύνη), που ανήκομε στον Χριστό και γι’ αυτό κάνομε καλά έργα και όχι κακά έργα, που είμαστε ένας λαός καθαρός που ζει στη χάρη του Θεού και όχι σε θανάσιμες αμαρτίες και επομένως που αποφεύγομε την αμαρτία, και αν τυχόν πέσομε σε αμαρτία, δεν μένομε σ’ αυτήν χρόνια και χρόνια, αλλά μετανοούμε αμέσως ζητούμε συγχώρεση και επιστρέφομε στη χάρη του Θεού, γινόμαστε ξανά λαός καθαρός!
► Πόσο όμως αυτή η ευσπλαχνία του Θεού είναι η καθημερινή μας ζωή; Είμαστε άραγε «λαός καθαρός», επειδή καταφεύγομε στην ευσπλαχνία του Θεού; ή επειδή από εσφαλμένη αυτάρκεια νιώθομε καθαροί; Όλη η ζωή μας είναι σύμφωνη με τις εντολές του Θεού; Μέσα στις οικογένειές μας δεν υπάρχει καμιά θανάσιμη αμαρτία; Και μόλις πέσομε στην αμαρτία, τρέχομε αμέσως να εξομολογηθούμε και να ζητήσομε την ευσπλαχνική συγχώρεση του Θεού; Μήπως αντιθέτως ΔΕΝ καταφεύγομε στην ευσπλαχνία του Θεού και στην εξομολόγηση, και αυτό επειδή φοβόμαστε τον Θεό, ή μάλλον επειδή έχομε πείσει τον εαυτό μας ότι αμαρτία δεν υπάρχει, ή αν υπάρχει είναι οι άλλοι που τη διαπράττουν και όχι εμείς;
► Όταν βαφτιστήκαμε, δεν είχαμε συνείδηση ότι βρισκόμασταν σε κατάσταση αμαρτίας, και δεν πήραμε τότε την απόφαση να εγκαταλείψομε τον ένα δρόμο (της αμαρτίας και ανυπακοής) και να ακολουθήσομε τον άλλο δρόμο, του Θεού. Πότε έγινε λοιπόν αυτή η μεταστροφή μας; Πότε μετανοήσαμε; Πότε συμφιλιωθήκαμε με τον Θεό, μετά από μια πράξη προσωπικής και συνειδητής απόφασης; Πότε μάθαμε να υπα-κούμε στο θέλημα του Θεού; και με ποιον τρόπο υπακούμε στο θέλημα του Θεού; Εκείνος θέλει να μας ελεεί, και να μας συγχωρεί. Εμείς πότε παραδεχόμαστε την αμαρτία μας; πότε γινόμαστε ταπεινοί και του ζητάμε συγχώρεση; Εάν ποτέ δεν φθάνομε στο σημείο να συγχωρήσομε και να συμφιλιωθούμε με τον «αδελφό» μας που μας πόνεσε, πώς είμαστε λαός καθαρός; Όταν διατηρούμε αντιπάθειες, μίση, κακίες, κουτσομπολιά, κατηγορίες, θυμούς, βρισιές, και ποτέ δεν εξομολογούμαστε αλλά συνεχώς κοινωνάμε χωρίς να κοκκινίζομε εμπρός στον Θεό, πώς είμαστε λαός καθαρός;
Τι το κάναμε το Βάπτισμά μας;
                                                                                           

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη  του Ευαγγελίου της ημέρας

ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 2ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ 7 Δεκεμβρίου 2022   Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι το

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωσήφ στη Μυτιλήνη

Ποιμαντική επίσκεψη στην ενορία Μυτιλήνης, το διήμερο 3-4 Δεκεμβρίου, πραγματοποίησε ο Αρχιεπίσκοπός μας Ιωσήφ, με την ιδιότητα του Αποστολικού Τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Χίου, Λέσβου,

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου