ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου
Δ’ Κυριακή του Πάσχα, 21 Απριλίου 2024

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Αυτή η Κυριακή είναι αφιερωμένη στον Ιησού τον Καλό Ποιμένα. Στο σημερινό Ευαγγέλιο (βλ. Ιω 10,11-18) ο Ιησούς λέει: «Ο καλός ποιμένας θυσιάζει τη ζωή του για χάρη των προβάτων» (στ. 11) και επιμένει σε αυτό το χαρακτηριστικό, τόσο που το επαναλαμβάνει τρεις φορές (βλ. στ. 11.15.17). Αλλά υπό ποια έννοια, αναρωτιέμαι, ο ποιμένας δίνει τη ζωή του για τα πρόβατα;

Το να είναι κανείς ποιμένας, ειδικά την εποχή του Χριστού, δεν ήταν απλώς ένα επάγγελμα, ήταν όλη μια ζωή: δεν ήταν θέμα να έχεις μια προσωρινή απασχόληση, αλλά να μοιράζεσαι ολόκληρες μέρες, ακόμη και νύχτες, με τα πρόβατα, ζώντας –ας μου επιτραπεί– σε συμβίωση μαζί τους. Ο Ιησούς μάλιστα εξηγεί ότι δεν είναι μισθωτός, που δεν νοιάζεται για τα πρόβατα (βλ. στ. 13), αλλά αυτός που τα γνωρίζει (βλ. στ. 14): Γνωρίζει τα πρόβατα. Έτσι είναι, Αυτός, ο Κύριος, ο ποιμένας όλων μας, μας γνωρίζει, τον καθένα μας, μας φωνάζει με το όνομά μας και, όταν χανόμαστε, μας ψάχνει μέχρι να μας βρει (βλ. Λκ 15,4-5). Περισσότερο: Ο Ιησούς δεν είναι απλώς ένας άξιος ποιμένας που μοιράζεται τη ζωή του ποιμνίου. Ο Ιησούς είναι ο Καλός Ποιμένας, ο οποίος θυσίασε τη ζωή του για εμάς και, αφού αναστήθηκε, μας έδωσε το Πνεύμα του.

Ιδού τι θέλει να μας πει ο Κύριος με την εικόνα του Καλού Ποιμένα: όχι μόνο ότι Αυτός είναι ο οδηγός, η Κεφαλή του ποιμνίου, αλλά κυρίως ότι σκέφτεται τον καθένα μας, και μας θεωρεί ως την αγάπη της ζωής του. Ας το σκεφτούμε αυτό: εγώ για τον Χριστό είμαι σημαντικός, Αυτός με σκέφτεται, είμαι αναντικατάστατος, αξίζω το άπειρο τίμημα της ζωής του. Και τούτο δεν είναι τρόπος του λέγειν: Αυτός θυσίασε αληθινά τη ζωή του για μένα, πέθανε και αναστήθηκε για χάρη μου. Γιατί; Διότι με αγαπάει και βρίσκει σ’ εμένα μια ομορφιά που εγώ συχνά δεν βλέπω.

Αδελφοί και αδελφές, πόσοι άνθρωποι σήμερα θεωρούν τον εαυτό τους ανεπαρκή ή και λάθος! Πόσες φορές νομίζουμε ότι η αξία μας εξαρτάται από τους στόχους που καταφέρνουμε να πετύχουμε, από την επιτυχία μας στα μάτια του κόσμου, από τα κριτικά σχόλια των άλλων! Και πόσες φορές φτάνουμε να νιώθουμε καταβεβλημένοι από μικροπράγματα! Σήμερα ο Ιησούς μας λέει ότι γι’ Αυτόν αξίζουμε πολύ και πάντα. Κι έτσι, για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να τεθούμε στην παρουσία του, να αφεθούμε να μας δεχτεί και να μας ανυψώσει η στοργική αγκάλη του Καλού Ποιμένα μας.

Αδελφοί και αδερφές, ας αναρωτηθούμε λοιπόν: ξέρω να βρίσκω κάθε μέρα μια στιγμή για να επιδοκιμάσω τη βεβαιότητα που δίνει αξία στη ζωή μου; Ξέρω να βρίσκω μια στιγμή προσευχής, λατρείας, ευχαριστίας, να είμαι στην παρουσία του Χριστού και να αφήσω τον εαυτό μου να με χαϊδέψει ο Χριστός; Αδελφέ, αδελφή, ο Καλός Ποιμένας μάς λέει ότι αν το κάνεις, θα ξαναβρείς το μυστικό της ζωής: θα θυμηθείς ότι Αυτός έδωσε τη ζωή του για σένα, για μένα, για όλους μας. Και ότι για Εκείνον είμαστε όλοι σημαντικοί, ο καθένας μας και όλοι.

Είθε η Παναγία να μας βοηθήσει να βρούμε στον Ιησού το ουσιώδες για τη ζωή.

———————

Μετάφραση: π.Λ