Το κήρυγμα του Αρχιεπισκόπου κατά την Εορτή του Τιμίου Σταυρού

 

Γιατί; Γιατί; Γιατί; Μία ερώτηση που ρωτάμε συνέχεια το Θεό. Γιατί τόσος πόνος; Γιατί να υποφέρουμε; Γιατί ο πόλεμος; Γιατί οι πρόσφυγες; Γιατί η αδικία και η εκμετάλλευση; Και τόσα άλλα γιατί! Μας κοστίζει όλος αυτός ο πόνος.

Το να ρωτάμε γιατί δεν ενοχλεί τον Θεό. Είναι φυσιολογικό να ρωτάμε για πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε. Είναι φυσιολογικό να ζητάμε τη βοήθεια του Πατέρα μας στις δυσκολίες μας.

Όμως ο Θεός θυμώνει όταν τον κατηγορούμε για το κακό που κάνουμε εμείς. Ο σταυρός του Χριστού μας δείχνει ότι δεν ήταν ο Θεός που θανάτωσε τον Υιό του αλλά η ανθρώπινη κακία. Δεν το έχουμε σε τίποτα να πληγώσουμε τον άλλο, ακόμη και να τον σκοτώσουμε. Ο σταυρός του Χριστού μας δείχνει ότι και εκείνος υποφέρει από την δική μας κακία.

Όμως ο Θεός δεν είναι σαν κι εμάς. Εκείνος είναι εύσπλαχνος. Είναι φιλάνθρωπος. Δεν ανταποδίδει το κακό που κάνουμε. Μας ευσπλαχνίζεται. Δεν εξαντλεί το θυμό του και δεν μας αφανίζει.

Όσοι το καταλαβαίνουν αυτό, όσοι θυμούνται την ευσπλαχνία του Θεού μετανοιώνουν. Καταλαβαίνουν ότι το κακό δεν οδηγεί πουθενά. Προσπαθούν να διορθωθούν, να σταματήσουν το κακό που έκαναν και να το διορθώσουν. Κι έτσι ο κόσμος μας γίνεται καλύτερος και πιο ανθρώπινος. Αν ο Θεός δεν μας έδινε μία δεύτερη ευκαιρία ο κόσμος μας θα είχε καταστραφεί πολύ καιρό πριν. Όμως και με την Ανάσταση του Χριστού ο Θεός μας έδειξε ότι το κακό δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Ούτε αυτοί που κάνουν το κακό έχουν τον τελευταίο λόγο. Το καλό πάντα νικά.

Οπότε, εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε κακό; Θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε το κακό που γίνεται; Δεν θα μας βγάλει πουθενά. Το κακό είναι που θα μας αφανίσει.

Όμως είναι παράξενο που ενώ ο Θεός θα μπορούσε να μας σώσει με δύναμη και με έναν οποιονδήποτε άλλο τρόπο, διάλεξε να υποφέρει. Διάλεξε να γίνει ένα με όσους βρίσκονται στα βάθη του πόνου και της θλίψης και της απόγνωσης. Θέλησε να μας δείξει ότι ο πόνος δεν είναι τιμωρία από εκείνον. Θέλησε να μας δείξει ότι ο πόνος είναι μία δοκιμασία και για εκείνον που υποφέρει και για εκείνους που βρίσκονται δίπλα του. Ο πόνος είναι το πεδίο της αγάπης. Είναι εκεί που η αγάπη ανθίζει και βρίσκει δύναμη.

«Έτσι αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε έδωσε το μονογενή του Υιό για να σωθεί ο κόσμος μ’ αυτόν». Ο Υιός του Θεού δεν κατέβηκε απλά στον κόσμο, αλλά κατέβηκε τόσο χαμηλά μέχρι τον εξευτελιστικό θάνατο του σταυρού ώστε να μην υπάρχει κάποιος άνθρωπος πιο χαμηλά. Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που ο Θεός δεν φτάνει.

Όταν ρωτάμε γιατί Θεέ μου, να ξέρουμε ότι δεν φταίει ο Θεός για το κακό που υποφέρουμε αλλά υποφέρει μαζί μας. Να ξέρουμε ότι από αγάπη για μας δέχτηκε να υποφέρει ώστε κανείς να μην εξαιρείται από την αγάπη του.

+Αρχιεπίσκοπος Ιωσήφ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 26ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 27 Σεπτεμβρίου 2022                                              Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου