Σακελλαροπούλου: Απηύθυνε χαιρετισμό στην εκδήλωση για τα 350 χρόνια της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών

Σακελλαροπούλου: Απηύθυνε χαιρετισμό στην εκδήλωση για τα 350 χρόνια της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών


Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου απήυθυνε χαιρετισμό, στην επετειακή εκδήλωση για τα 350 χρόνια παρουσίας της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών στην Ελλάδα.

Υπογράμμισε την πολύτιμη προσφορά του τάγματος των Ουρσουλινών μοναχών στην εκπαίδευση των κοριτσιών στη χώρα μας, σε μια εποχή που η μόρφωση δεν θεωρείτο αυτονόητο δικαίωμα της γυναίκας.

Η Σακελλαροπούλου υπενθύμισε ότι πρόκειται για ένα σχολείο, το οποίο λειτουργούσε ήδη 150 χρόνια στη Νάξο, όταν η Πελοποννησιακή Γερουσία παρότρυνε τους Έλληνες, μέσα από τη Διακήρυξη της 27ης Απριλίου του 1822, “Μην αμελήσητε την παιδείαν των αγαπητών σας τέκνων, αρρένων τε και θηλέων (…) προμηθεύσατέ τους τον αληθή και άσυλον θησαυρόν της παιδείας” και επισήμανε ότι «είναι το πρώτο σχολείο που δημιουργήθηκε για κορίτσια όχι μόνο στον ελληνικό χώρο αλλά και σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, σε μια εποχή που ο προορισμός της γυναίκας ήταν “η ηλακάτη”, ενώ τη ζωή της σκοτείνιαζαν εκείνα “τα πυκνά και σκιερά σύννεφα της αμάθειας και της απαιδευσίας”, για τα οποία με τόση οδύνη μιλά στην αυτοβιογραφία της η Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου».

Παράλληλα, τόνισε ότι «ήταν πραγματικά πρωτοποριακό να προσφέρεται εκπαίδευση στα κορίτσια, που έτσι κι αλλιώς δεν είχαν δυνατότητα και δικαίωμα πρόσβασης στην Παιδεία, σε συνθήκες δουλείας, ανέχειας, φόβου και ταπείνωσης για τους κατοίκους των νησιών. Πρωτοποριακό να διδάσκονται μέσα στην τουρκοκρατία και τα πρώτα χρόνια του ελεύθερου ελληνικού κράτους ξένες γλώσσες, μουσική, ζωγραφική, και φυσικά ελληνικά».

Σημείωσε, επίσης, ότι «το τάγμα των Ουρσουλινών μοναχών αφοσιώθηκε στην εκπαίδευση των κοριτσιών σε μια εποχή που η μόρφωση δεν θεωρείτο αυτονόητο δικαίωμα της γυναίκας» και πρόσθεσε ότι «θα περνούσαν αιώνες ώσπου να εξασθενίσει το στερεότυπο που την αντιμετώπιζε ως ανεπαρκή, λόγω φύσης και θέσης, κατώτερη και ως προς το σώμα και το πνεύμα, αν και, όπως έγραφε η πρωτοφεμινίστρια Καλλιρρόη Παρρέν στο πρώτο φύλλο της “Εφημερίδος των Κυριών” στις 8 Μαρτίου 1887, μπορεί η γυναίκα να μη δύναται “ακοντίσαι δόρυ, ουδ’ αφείναι βέλος, δύναται ουχ ήττον περί πάντων εισηγήσασθαι γνώμην”.

Η πορεία της γυναίκας προς τη διεκδίκηση του δικαιώματος στη γνώση θα περάσει μέσα από την άρνηση, την έμφυλη διάκριση, τον προκαθορισμένο ρόλο της: “τα συλλεγόμενα διαφυλάττειν, τας προσόδους διατηρείν, της οικίας επιμελείσθαι”.


Αφιλόξενο για δεκαετίες το εκπαιδευτικό σύστημα για τα κορίτσια, τόνισε η Σακελλαροπούλου

Στο ίδιο πλαίσιο, τόνισε ότι για πολλές δεκαετίες το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα παρέμεινε αφιλόξενο για τα κορίτσια και σημείωσε ότι η εκπαίδευσή τους ήταν “διακοσμητική”, όπως χαρακτηριστικά έγραφε το 1929 στο περιοδικό Ο αγώνας της γυναίκας η γενική γραμματέας του “Συνδέσμου για τα δικαιώματα της γυναίκας” Μαρία Σβώλου, και μοναδική εργασιακή τους διέξοδος το επάγγελμα της δασκάλας. «Η πρώτη γυναίκα που ενεγράφη στο ελληνικό πανεπιστήμιο το 1886, η Αγγελική Παναγιωτάτου, αργότερα πρώτη υποψήφια υφηγήτρια στην ιατρική σχολή, θα προπηλακιστεί από καθηγητές και φοιτητές» υπενθύμισε.

Αναφερόμενη στο σήμερα, παρατήρησε ότι παρόλο, που δεν λειτουργούν πλέον οι σχολές Ουρσουλινών στη Νάξο και στην Τήνο, αρκεί να επισκεφθούμε τα παλαιά κτίρια που πλέον έχουν αποδοθεί σε νέες, πολιτιστικές χρήσεις για να αντιληφθούμε το εύρος της εκπαίδευσης που παρεχόταν στα κορίτσια εκείνης της εποχής, αλλά και το σημαντικό κοινωνικό έργο που επιτελούσαν οι Ουρσουλίνες μοναχές, οργανώνοντας στα Λουτρά της Τήνου, για παράδειγμα, ορφανοτροφείο, οικοτροφείο, γαλλικό και ελληνικό δημοτικό και γυμνάσιο, σχολή υφαντικής και ταπητουργικής.

Μάλιστα, σημείωσε, ότι «τρεις και πλέον αιώνες αργότερα, εκείνη η παράδοση παραμένει ζωντανή στο σχολείο της Αθήνας. Πέρα από θρησκευτικές, πολιτικές, φυλετικές, οικονομικές και κοινωνικές διακρίσεις, εξακολουθείτε να διαπλάθετε μαθητές ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες, σεβόμενοι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε παιδιού ώστε, όπως σε κάθε ευκαιρία τονίζετε, “να γράψει τη δική του ιστορία, να πραγματώσει το προσωπικό του όραμα, ν’ αφήσει το δικό του μοναδικό αποτύπωμα στον κόσμο”.

Καταλήγοντας, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας ευχήθηκε να συνεχίσουν τον αγώνα τον καλό, μεταλαμπαδεύοντας στις νέες γενιές το μεγάλο εκπαιδευτικό και αξιακό τους απόθεμα.


Πηγή: www.iefimerida.gr

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

14η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ, Κύκλος Γ

14η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ   Κύκλος Γ ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ (Ψλ 48 [47], 10-11) Αναπολούμε, Κύριε, το έλεός σου, μέσα στο ναό σου. Όπως,

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 12ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 25 Ιουνίου 2022 Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου