ΠΩΣ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

Μια νύχτα ονειρευόμουν: βάδιζα ένα στενό δρομάκι και κρατούσα τη δεξιά πλευρά για να αφήνω ελεύθερη την κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Κάποια στιγμή με πλησίασε  μια νταλίκα και με στρίμωξε στην άκρη του δρόμου  με αποτέλεσμα να γλιστρήσω. Πριν όμως πέσω στο γκρεμό  κατάφερα  να κρατηθώ από μία ρίζα  που είχε ξεφυτρώσει στη άκρη του δρόμου. Η ρίζα ταλαντευόταν, τα πόδια  μου βρισκόταν σχεδόν το κενό. Φώναξα και ξαναφώναζα: βοήθεια:. Όμως κανένας οδηγός δεν σταματούσε: όλοιέτρεχαν.  Τελικά με πλησίασε κάποιος  που  με κοιτούσε ψιλά από το δρόμο, δίστασε για λίγο, και στη συνέχεια άρχισε να κόβει τη ρίζα που με κρατούσε στο κενό.

Όταν πια η ρίζα άρχισε να υποχωρεί, τότε …. Σώθηκα. Ξέρετε πώς;  Ξυπνώντας. Συνειδητοποίησα αμέσως  ότι βρισκόμουν σε ένα αναπαυτικό κρεβάτι. Γύρω μου  όλα ήταν ήρεμα: ο μόνος εφιάλτης …. το όνειρο.

Όταν ξυπνάς συνειδητοποιείς την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι  ότι εσύ, εγώ, είμαστε  σε «καλά χέρια¨.