Ομιλία του Αρχιεπισκόπου κατά την προετοιμασία των εφήβων Γυμνασίου και Λυκείου για τα Χριστούγεννα

          4η Κυριακή της Παρουσίας, Γ’           

19/12/21

 

Το θέμα της προηγούμενης Κυριακής ήταν η χαρά, καθώς πλησιάζει η μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων. Αλλά και σήμερα το θέμα είναι η χαρά. Είναι η χαρά της αναμονής ενός ευχάριστου γεγονότος όπως η αναμονή της γέννησης ενός παιδιού. Και εδώ έχουμε διπλή χαρά: και από την Ελισάβετ και από την Μαρία.

Σήμερα τα αναγνώσματα είναι γεμάτα συμβολισμούς και διπλές έννοιες. Γνωρίζετε ότι η Αγία Γραφή αποτελείται από την Παλαιά Διαθήκη και από την Καινή Διαθήκη. Η Εκκλησία διαβάζει την Παλαιά Διαθήκη ως προφητείες για τον Χριστό και καταλαβαίνει την Καινή Διαθήκη μέσα από τα λόγια της Παλαιάς Διαθήκης.

Ακούσαμε λοιπόν για την Βηθλεέμ, μία μικρή και ασήμαντη πόλη. Είναι πράγματι μικρή; Από τη Βηθλεέμ καταγόταν ο πιο σπουδαίος βασιλιάς του Ισραήλ, ο Δαβίδ. Δεν είναι λοιπόν τόσο ασήμαντη. Όμως η προφητεία του Μιχαία δεν μιλάει για τον Δαβίδ. Ο Δαβίδ δεν ήταν τόσο σπουδαίος ώστε να κάνει παγκόσμια φήμη. Ούτε ήταν τόσο ειρηνικός αφού έκανε πολλούς πολέμους.

Στο Ευαγγέλιο ξαναθυμόμαστε τον Δαβίδ. Όταν έφερναν την κιβωτό της διαθήκης, την κιβωτό με τις πλάκες του Μωυσή, ο Δαβίδ χόρευε μπροστά στην κιβωτό. Σήμερα η Ιωάννης, στα σπλάχνα της μητέρας του Ελισάβετ, σκιρτά, χοροπηδά, όταν συναντά την Μαρία, που εγκυμονεί τον Ιησού και που εμείς χαρακτηρίζουμε ως κιβωτό της νέας διαθήκης. Ο Ιησούς πράγματι στο Μυστικό Δείπνο πρόσφερε το αίμα του ως σπονδή της νέας διαθήκης.

Και ο συγγραφέας της επιστολής προς τους Εβραίους λέει ότι ο Ιησούς αντικατέστησε τις θυσίες της παλαιάς Διαθήκης, τις θυσίες των ζώων, με την προσφορά του εαυτού του. Εμείς ξέρουμε ότι ο Ιησούς πρόσφερε τον εαυτό του ως θυσία πάνω στο σταυρό, δεν προσφέρθηκε απλά να γεννηθεί άνθρωπος. Κι αυτό γράφει πάλι στην επιστολή είναι αγιασμός για μας. Ο Θεός δεν επιθυμεί θυσίες ζώων αλλά πιστούς που θα κάνουν το θέλημά του όπως ο Ιησούς.

Υπάρχουν κι άλλοι συμβολισμοί: Βηθλεέμ σημαίνει «σπίτι του άρτου» και ο Ιησούς μας έδωσε άρτο λέγοντας «αυτό είναι το σώμα μου». Επειδή ο Δαβίδ πριν γίνει βασιλιάς ήταν βοσκός, οι βασιλείς του Ισραήλ λέγονταν ποιμένες. Σήμερα λέμε ποιμένες του ιερείς και τους επισκόπους, αλλά την εποχή εκείνη δεν τους έλεγαν έτσι. Έλεγαν έτσι τους βασιλείς τους. Ο Θεός ήθελε οι βασιλείς του Ισραήλ να μην είναι άρχοντες, αυτοί που ασκούσαν εξουσία, αλλά αυτοί που ποίμαιναν, δηλαδή που καθοδηγούσαν και φρόντιζαν. Ίσως γι’ αυτό οι πρώτοι που έμαθαν για τη γέννηση του Χριστού ήταν οι βοσκοί. Επίσης, στην προφητεία του Μιχαία, το σημείο της έλευσης αυτού του ηγέτη είναι η στιγμή «που αυτή που γεννάει θα γεννήσει». Αυτή η  φράση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποια γυναίκα θα γεννήσει, ούτε αποκλειστικά ότι η Παναγία θα γεννήσει τον Ιησού. Είναι μία φράση που θέλει να δείξει ότι αλλάζει η τύχη μας. Πριν γεννήσει μία γυναίκα αγωνιά αν θα πάνε όλα καλά. Κατά τη γέννα νοιώθει αφόρητο πόνο. Όταν όμως γεννήσει τότε γεμίζει χαρά και ανακούφιση και συγκίνηση. Το πριν και το μετά, το άσχημο και το ωραίο, μία τεράστια αλλαγή όταν η γυναίκα γεννά. Ίσως ο λαός του Ισραήλ είχε γνωρίσει βάσανα, ήττες σε πολέμους, φτώχεια, δυστυχία, εξορία. Όμως αυτός ο ηγέτης που περιμένουν θα φέρει τα πάνω κάτω.

Τι σημασία έχουν όλα αυτά; Ποιο σκοπό; Σε τι θέλουν να μας οδηγήσουν όλα αυτά τα λόγια και όλα αυτά τα σύμβολα; Ο σκοπός είναι η πίστη στο Θεό που μας νοιάζεται και μας αγαπά. Πίστη στο Θεό που απέναντί μας συμπεριφέρεται πάντα με καλοσύνη.

Ενώ πλησιάζουμε και θα γιορτάσουμε τη γέννηση του Χριστού καλούμαστε να το κάνουμε με πίστη στο Θεό, με πίστη ότι αυτά που έγιναν στο μακρινό παρελθόν μας αφορούν και έγιναν για το καλό μας. Ίσως δεν μπορούμε να το καταλάβουμε, δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε, ιδιαίτερα όταν τα γεγονότα δεν μας παραπέμπουν σε ειρήνη, σε ασφάλεια, σε αγιότητα, ή ακόμη και στην χαρά.  Αλλά ο Θεός έστειλε τον Υιό του στον κόσμο για την δική μας σωτηρία. Αυτό καλούμαστε να πιστέψουμε.

Η πίστη μας πρέπει να συνοδεύεται από 4 συμπεριφορές, όπως μας φανερώθηκαν στις 4 Κυριακές της Παρουσίας. Πίστη σημαίνει διαβάζω στην ιστορία της ανθρωπότητας και στην προσωπική μου ιστορία την εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού γιατί ο Θεός είναι αξιόπιστος και ότι υπόσχεται το κάνει. Πίστη σημαίνει αλλάζω τη ζωή μου, μεταστρέφομαι, μετανοώ γιατί δεν οδηγούν όλοι οι δρόμοι στο καλό και όλες οι συμπεριφορές στην ευτυχία. Έχω τη δυνατότητα να κάνω λάθος αλλά και να διορθωθώ γιατί ο Θεός με συγχωράει. Πίστη  σημαίνει μεταμόρφωση. Το Πνεύμα του Θεού που ζει μέσα μας από τη στιγμή του βαπτίσματός μας μάς δίνει απίστευτη δύναμη. Και πίστη σημαίνει χαρά. Αυτά που διαβάζουμε στην Αγία Γραφή έγιναν για σένα και για μένα, για τη σωτηρία μας, επειδή ο Θεός μας αγαπά. Αυτό πρέπει να μας γεμίζει χαρά.

Αυτά που μας αναγγέλθηκαν, αυτά που συνέβησαν και αυτά που μας συμβαίνουν ας τα βλέπουμε με πίστη. Αυτός είναι ο λόγος που γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα, ώστε η πίστη μας να είναι δυνατή και μέσω της πίστης μας να είμαστε γεμάτοι χαρά.

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 27ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 6 Οκτωβρίου 2022                                              Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου