Μελέτη του Ευαγγελίου: 9 Μαρτίου 2022

ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν

Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (6,1-6.16-18)

Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Προσέχετε να μην εξασκείτε τη δικαιοσύνη σας μπροστά στους ανθρώπους, για να σας θαυμάσουν. Αλλιώς δε θα έχετε ανταμοιβή από τον Πατέρα σας που βρίσκεται στους ουρανούς. Όταν, λοιπόν, κάνεις ελεημοσύνη, μη σαλπίσεις μπροστά σου, όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, με σκοπό να δοξαστούν απ’τους ανθρώπους. Αλήθεια σας λέω: έλαβαν την ανταμοιβή τους. Αλλά εσύ, όταν κάνεις ελεημοσύνη, να μη γνωρίζει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί, για να παραμείνει η ελεημοσύνη σου κρυφή. Και ο Πατέρας σου, που βλέπει τι γίνεται κρυφά, θα σε ανταμείψει.

Και όταν προσεύχεστε, να μην είστε σαν τους υποκριτές, διότι τους αρέσει να στέκονται και να προσεύχονται στις συναγωγές και στις γωνιές των πλατειών, για να τους δουν οι άνθρωποι. Αλήθεια σας λέω: έλαβαν την ανταμοιβή τους. Αλλά εσύ, όταν προσεύχεσαι, πήγαινε στο δωμάτιό σου και αφού κλείσεις την πόρτα σου, προσευχήσου στον Πατέρα σου, που είναι παρών στο κρυφό μέρος. Και ο Πατέρας σου, που βλέπει τι γίνεται στα κρυφά, θα σε ανταμείψει.

Και όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σκυθρωποί όπως οι υποκριτές. Διότι παραμορφώνουν τα πρόσωπά τους για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Αλήθεια σας λέω: έλαβαν την ανταμοιβή τους. Αλλά εσύ, όταν νηστεύεις, αρωμάτισε το κεφάλι σου και πλύνε το πρόσωπό σου, ώστε να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλά στον Πατέρα σου που είναι παρών στα κρυφά. Και ο Πατέρας σου που βλέπει τι γίνεται στα κρυφά, θα σε ανταμείψει.

Λόγος του Κυρίου


ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Η μεγαλύτερη σκλαβιά στην οποία υποβάλλουμε τον εαυτό μας είναι εκείνη του βλέμματος: όλοι έχουμε την ανάγκη να νιώθουμε ότι μας κοιτάζουν. Δεν είναι ένα ζήτημα ματαιοδοξίας, είναι κυρίως μια έμφυτη ανάγκη να νιώθουμε ζωντανοί μόνο στο βαθμό που οι άλλοι αντιλαμβάνονται την παρουσία μας. Και ενώ όλα αυτά είναι ανθρώπινα, εάν με το πέρασμα του χρόνου, δεν συνειδητοποιούμε αυτή την εσωτερική ορμή, μπορούμε να πέσουμε στον κίνδυνο να υποβάλουμε ολόκληρη την ύπαρξή μας στην απλή ανάγκη να μας θαυμάζουν.

Αν συμβεί αυτό, τότε, όλα γίνονται μόνο για να τραβήξουμε την προσοχή των άλλων και όχι πια για τον πραγματικό λόγο για τον οποίο αξίζει να γίνει αυτό που πρέπει να κάνουμε. Ακόμη και η πνευματική ζωή, που θα έπρεπε να είναι ο πιο σημαντικός και αυθεντικός χώρος στη ζωή μας, μπορεί να εξελιχθεί σε μια φάρσα. Να, λοιπόν, η Τετάρτη των Τεφρών μας επιτρέπει να μπούμε στο μεγάλο χώρο της αυθεντικότητας, βοηθώντας μας να εξερευνήσουμε τρία υπέροχα μέρη όπου μπορούμε να μάθουμε πως να αποτοξινώσουμε τον εαυτό μας από την ανάγκη να μας βλέπουν για να βρούμε και πάλι την ανάγκη να είμαστε αληθινοί.

Η ελεημοσύνη, η προσευχή και η νηστεία είναι το μεγάλο αλφάβητο που μας προσφέρει η Τεσσαρακοστή ώστε να μας προετοιμάσει για τη συνάντηση με το Πάσχα. Κανείς, πράγματι,  δεν μπορεί να αναστηθεί αν δεν δεχτεί να πεθάνει σε σχέση με αυτό που τον φυλακίζει.

Η πρώτη φυλακή που καλούμαστε να σπάσουμε είναι εκείνη του εαυτού μας, του εγώ μας. Πράγματι, αυτή μας κάνει να ζούμε πάντα στραμμένοι στον εαυτό μας, στις ανάγκες μας, στα πιστεύω μας, στα συναισθήματά μας, σχεδόν πάντα επισκιάζοντας τον άλλο, τους γύρω μας, τον πλησίον μας. Εξασκώντας την ελεημοσύνη δεσμευόμαστε να μην έχουμε πλέον το εγώ μας ως προτεραιότητα, αλλά να αφήσουμε χώρο να υπάρχει και το εσύ.

Η δεύτερη φυλακή είναι αυτή της αυτάρκειας, δηλαδή του να νομίζεις ότι μπορείς και μόνος σου. Είναι η προσευχή εκείνη που μας επαναφέρει, που μας κάνουν να δούμε με τον σωστό τρόπο. Πράγματι, στην προσευχή συνειδητοποιούμε ότι ο Θεός υπάρχει και ότι δεν είμαστε εμείς θεός. Και αυτή η είδηση είναι λυτρωτική γιατί μας συμφιλιώνει με τα όρια μας, τις αδυναμίες μας.

Η τρίτη και τελευταία φυλακή από την οποία καλούμαστε να απελευθερωθούμε είναι εκείνη των ελλείψεών μας. Περνάμε τη ζωή μας γεμίζοντας τα κενά μας, αλλά μόνο νηστεύοντας από αυτό το γέμισμα θα βρούμε επιτέλους μια διέξοδο.

Στοχασμός: don Luigi Maria Epicoco


ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Κύριε, μετανοώ με όλη μου την καρδιά για τις αμαρτωλές πράξεις μου, που πλήγωσαν την καρδιά Σου. Ξέρω πολύ καλά τα βάσανα που σου προκάλεσα με την συμπεριφορά μου. Γνωρίζω τις πληγές που σου έκανα με τις ματαιόδοξες επιθυμίες μου. Σήμερα βρίσκομαι μπροστά Σου με θάρρος κι ελπίδα, για να σου ζητήσω να με συγχωρέσεις διότι θέλω να γίνω φίλος Σου πάλι. Επιθυμώ να συμφιλιωθώ μαζί Σου, Κύριε, ώστε να επικρατήσει η δική Σου ειρήνη, που μόνο Εσύ την παρέχεις σε όσους την αναζητούν. Θέλω να γίνω όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη ένα παιδί του Θεού. Είμαι έτοιμος, αν αποδεχτώ τον Θεό ως τον μόνο πατέρα μου που μου έδωσε την ζωή. Γι’ αυτό καθάρισε την καρδιά μου, Κύριε, δώσε της λάμψη τέτοια, ώστε ο Θεός Πατέρας να εγκατασταθεί και πάλι εκεί, ως η μόνη πηγή ζωής. Κάνε με να δω τα λάθη για να μπορέσω με τη χάρη Σου να τα διορθώσω. Μάθε με, μέσω του Αγίου Πνεύματος, να βαδίζω πάντα στο πλευρό Σου με καθαρή συνείδηση χωρίς τύψεις και ενοχές.

Προσευχή  του π. Πέτρου Χονγκ τ.Ι.

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής (του Σεβ. Νικολάου)

  ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε είναι ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Ευαγγελίου, ο «πολλαπλασιασμός των άρτων».

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου