Μελέτη του Ευαγγελίου της Εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου

MΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 2 Φεβρουαρίου 2022

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

 

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν

Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 

Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (2, 22-40)

Όταν συμπληρώθηκαν οι μέρες του καθαρισμού των, σύμφωνα με το νόμο του Μωυσή, έφεραν τον Ιησού στα Ιεροσόλυμα για να τον προσφέρουν στον Κύριο, όπως γράφει ο νόμος του Κυρίου: “Κάθε πρωτότοκο αγόρι θα ονομάζεται `αφιερωμένο στον Κύριο'”, και να προσφέρουν θυσία, σύμφωνα με όσα λέει ο νόμος του Κυρίου: “ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δυο νεοσσούς περιστεριών”.

Στα Ιεροσόλυμα ζούσε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Συμεών. Αυτός ο άνθρωπος ήταν δίκαιος και ευλαβής και περίμενε την παρηγοριά του Ισραήλ, ενώ το Άγιο Πνεύμα ήταν πάνω του. Το Άγιο Πνεύμα του είχε πει ότι δεν πρόκειται να δει το θάνατο πριν να έχει δει το Χριστό του Κυρίου. Εμπνευσμένος, τότε, από το Άγιο Πνεύμα, πήγε στο ναό. Κι ενώ οι γονείς έφεραν εκεί το βρέφος Ιησού για να πράξουν γι’αυτό κατά τη συνήθεια που όριζε ο νόμος, ο Συμεών δέχθηκε το παιδί στην αγκαλιά του και ευλόγησε το Θεό και είπε:

Τώρα, Κύριε, άφησε το δούλο σου,  να πεθάνει με ειρήνη,

σύμφωνα με το λόγο σου. Γιατί τα μάτια μου είδαν τη σωτηρία σου,

που ετοίμασες μπροστά σε όλους τους λαούς.

Φως που θα φωτίσει τα έθνη

και δόξα για τον Ισραήλ, το λαό σου.

Ο πατέρας του και η μητέρα του θαύμαζαν για όσα λέγονταν γι’αυτό. Τότε ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Μαριάμ τη μητέρα του: “Αυτός βρίσκεται εδώ για την καταστροφή και για την ανάσταση πολλών στον Ισραήλ και θα είναι σημείο αντιλεγόμενο, με σκοπό να αποκαλυφθούν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών. Κι εσένα της ίδιας, ρομφαία θα διαπεράσει την ψυχή σου”.

‘      Ήταν εκεί και κάποια Άννα, προφήτισσα, κόρη του Φανουήλ, από τη φυλή του Ασήρ. Αυτή ήταν προχωρημένη σε ηλικία κι είχε ζήσει με τον άνδρα της επτά χρόνια από το γάμο της. Ήταν χήρα, περίπου ογδόντα τεσσάρων ετών, και δεν απομακρυνόταν από το ναό, αλλά λάτρευε το Θεό νύκτα και μέρα με νηστείες. Έφτασε εκείνη ακριβώς την ώρα και δοξολογούσε το Θεό και μιλούσε για το παιδί σε όλους εκείνους, οι οποίοι περίμεναν τη λύτρωση της Ιερουσαλήμ.

‘Οταν τέλεσαν όλα εκείνα που ήταν σύμφωνα με το νόμο του Κυρίου, επέστρεψαν στη Γαλιλαία, στη πόλη τους τη Ναζαρέτ. Και το παιδί μεγάλωνε και δυνάμωνε, γεμάτο σοφία και η χάρη του Θεού ήταν πάνω του.

Λόγος του Κυρίου

 

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Η εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου (η παρουσίαση του Ιησού στο Ναό) συνοδεύεται από την Ευαγγελική περικοπή που μας περιγράφει το γεγονός. Η προσμονή του γέροντα Συμεών δεν μας μιλά απλά για την ιστορία αυτού του ανθρώπου, αλλά περιγράφει την εσωτερική δομή η οποία είναι η βάση κάθε ανθρώπου. Είναι μια δομή που χαρακτηρίζεται από την προσμονή – την προσδοκία. Συχνά ορίζουμε τον εαυτό μας σε σχέση με το ποιες είναι οι προσδοκίες μας.

Εμείς, είμαστε οι προσδοκίες μας. Και δίχως να το συνειδητοποιούμε, η αληθινή ουσία όλων των προσδοκιών μας είναι πάντα ο Χριστός. Εκείνος είναι η αληθινή εκπλήρωση αυτού των όσων φέρουμε στην καρδιά μας. Αυτό που ίσως όλοι θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε τον Χριστό αναζωογονώντας τις προσδοκίες μας.

Δεν είναι εύκολο να συναντήσεις τον Χριστό αν δεν έχεις προσδοκίες. Μια ζωή που δεν έχει προσδοκίες είναι πάντα μια άρρωστη ζωή, μια ζωή γεμάτη βάρος και με μια αίσθηση θανάτου. Η αναζήτηση του Χριστού συμπίπτει με την έντονη επίγνωση της αναγέννησης μιας μεγάλης προσδοκίας στις καρδιές μας.

Ποτέ όμως όπως στο σημερινό Ευαγγέλιο δεν έχει διατυπωθεί τόσο καλά το θέμα του Φωτός: «Φως που θα φωτίσει τα έθνη και δόξα για τον Ισραήλ το λαό Του».

Φως που διαλύει τα σκοτάδια. Φως που αποκαλύπτει το περιεχόμενο του σκότους. Φως που λυτρώνει από το σκοτάδι της σύγχυσης και του φόβου. Και όλα αυτά συνοψίζονται σε ένα παιδί. Ο Ιησούς έχει ένα συγκεκριμένο καθήκον στη ζωή μας.

Έχει το καθήκον να ανάβει το φως όπου υπάρχει μόνο σκοτάδι. Γιατί μόνο όταν λέμε με το όνομά του το κακό μας, τις αμαρτίες μας, αυτά που μας φοβίζουν, αυτά που μας κάνουν να κουτσαίνουμε, μόνο τότε μπορούμε να τα εξαφανίσουμε από τη ζωή μας. Σήμερα είναι η γιορτή του «αναμμένου φωτός».

Σήμερα πρέπει να έχουμε το θάρρος να σταματήσουμε και να πούμε με το όνομά του ό,τι είναι «ενάντια» στη χαρά μας, όλα εκείνα που δεν μας αφήνουν να πετάξουμε ψηλά: λάθος σχέσεις, κακές συνήθειες, συναισθηματικούς φόβους, ανασφάλειες, ανάγκες που δεν τολμούμε να εκφράσουμε. Σήμερα δεν πρέπει να έχουμε φόβο γι’ αυτό το φως, γιατί μόνο μετά από αυτή την υγιείς «καταγγελία» μπορεί να ξεκινήσει μέσα στη ζωή μας «κάτι καινούργιο» που η θεολογία ονομάζει σωτηρία.

Στοχασμός: don Luigi Maria Epicoco

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗΣΟΥ……

Κύριε,

άνοιξε τα μάτια στο βάθος της καρδιάς μου!

ώστε εγώ να σε αναγνωρίσω ως Σωτήρα:

ως Εκείνον που διαλύει τους φόβους μου,

τις αγωνίες μου, τις θλίψεις μου,

αλλά και ως Εκείνον, ο οποίος είναι

ατελείωτη Αγάπη, και ο οποίος είναι

και σήμερα εδώ πλάι μου

για να με απομακρύνει από το κακό

και να με σώσει. Αμήν.

 

(πηγή: episkopisyrou.gr)

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής (του Σεβ. Νικολάου)

  ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε είναι ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Ευαγγελίου, ο «πολλαπλασιασμός των άρτων».

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου