Μελέτη του Ευαγγελίου Δευτέρα του Πάσχα

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 25 Απριλίου 2022

 

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν

Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (28,8-15)

Τον καιρό εκείνο, οι γυναίκες, αποχωρώντας γρήγορα από το μνήμα, με φόβο και μεγάλη χαρά, έτρεξαν να το αναγγείλουν στους μαθητές του. Και ιδού, ο Ιησούς τις συνάντησε, λέγοντας: «Χαίρετε!». Κι εκείνες πλησίασαν, έπιασαν τα πόδια του και τον προσκύνησαν. Τότε ο Ιησούς τους λέει: «Μη φοβάστε! Πηγαίνετε να αναγγείλετε στους αδελφούς μου να αναχωρήσουν για τη Γαλιλαία κι εκεί θα με δουν».

Κι ενώ αυτές έφευγαν, κάποιοι από τη φρουρά πήγαν στην πόλη και ανέφεραν στους αρχιερείς όλα όσα συνέβησαν. Συγκεντρώθηκαν τότε μαζί με τους πρεσβύτερους κι έκαμαν συμβούλιο και παίρνοντας αρκετά αργύρια τα έδωσαν στους στρατιώτες, λέγοντας: «Να πείτε ότι οι μαθητές του ήλθαν τη νύχτα και τον έκλεψαν, ενώ εμείς κοιμόμασταν. Κι αν ακούσει αυτό ο ηγεμόνας, εμείς θα τον πείσουμε και θα σας απαλλάξουμε από την ευθύνη». Κι εκείνοι τότε πήραν τα χρήματα κι έκαμαν όπως τους δίδαξαν. Και διαδόθηκε αυτή η φήμη ανάμεσα στους Ιουδαίους, μέχρι σήμερα.

Λόγος του Κυρίου

 

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

    «… οι γυναίκες έτρεξαν να το αναγγείλουν στους μαθητές του».

Το άγγελμα της αναστάσεως είναι εμπιστευμένο στις γυναίκες. Το πρώτο κάλεσμα στη μαθητεία του Ιησού απευθυνόταν σε άντρες, το κάλεσμα της αγγελίας της αναστάσεως είναι των γυναικών.

Ας θυμηθούμε πως τη γυναίκα, στην εποχή του Ιησού, δεν την υπολόγιζαν, δεν είχε καν δικαίωμα να μπαίνει στη συναγωγή. Ποιος μπορούσε να πιστέψει μια γυναίκα; Εύκολα, λοιπόν, μπορούσαν οι άλλοι να θεωρήσουν «λόγια» όσα εκείνες έλεγαν, ακόμη και οι μαθητές. Επομένως, είναι σαν να λέμε πως «η δύναμη της αγγελίας της αναστάσεως» τίθεται στο στόμα και στα λόγια ατόμων εύθραυστων, χωρίς υπόληψη.

Διηγείται ο Καρδινάλιος Μπίφι πως τελειώνοντας ένα κήρυγμά του σχετικά με την Ανάσταση του Χριστού, μια κυρία τον πλησιάζει και λέει: «Δηλαδή θέλετε πραγματικά να μας πείτε πως ο Ιησούς είναι ζωντανός….;». «Ναι, κυρία μου: θέλω να πω πως η καρδιά του κτυπά όπως η δική μου και η δική σας». «Ε, τότε πρέπει να πάω σπίτι μου να το πώς στο σύζυγό μου». Την επόμενη ημέρα η κυρία επιστρέφει στον καρδινάλιο και του λέει: «Ξέρετε το είπα στον άντρα μου». «Kαι εκείνος τι είπε;». «Μπα, δεν θα κατάλαβες καλά». Αυτή η κυρία ήταν μια κατηχήτρια. Παρόλα αυτά ήταν αναστατωμένη.  Ο καρδινάλιος Μπίφι της έδωσε το μάθημα μαγνητοφωνημένο. Εκείνη το έδωσε να το ακούσει ο άντρας της . Και τότε εκείνος λέει: «Αν είναι έτσι, τότε όλα αλλάζουν».

Ο Ιησούς πραγματικά ανατρέπει τα δικά μας κριτήρια. Εάν αισθανόμαστε πως έχουμε λάβει μια χάρη, πως κάτι άλλαξε μέσα μας με την ανάσταση, αν ο Ιησούς πραγματικά νίκησε κάποια δική μας κατάσταση θανάτου, τότε δεν πρέπει να φοβόμαστε να αναγγείλουμε τη δύναμη της αναστάσεως. Μην αισθανόμαστε ανάξια όργανα, γιατί εκείνος έχει ανάγκη πραγματικά από εμάς: από τη δυσκολία μας να πιστεύουμε, από το ότι δεν ξέρουμε να μιλάμε, από τη δυσκολία μας να αποφασίσουμε…

Ας φανταστούμε την σκηνή εκείνη, όπου οι γυναίκες αφού έτρεξαν έφθασαν στους μαθητές και όλες μαζί άρχισαν να λένε: «Αναστήθηκε… ο Ιησούς είναι αναστημένος, σας περιμένει στη Γαλιλαία»… και οι καημένοι οι μαθητές …που δεν καταλαβαίνουν τίποτα.  Φαντάζομαι τον Πέτρο να παίρνει το λόγο και να τους λέει να μιλάνε μια-μια, αλλά εκείνες να μην τα καταφέρνουν…. και όλες μαζί με όση ανάσα τους απομένει να συνεχίζουν να λένε:  «Αναστήθηκε, Τον είδαμε, μας είπε πως μας περιμένει στη Γαλιλαία»!

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Πόσο θα ήθελα, Κύριε, να σε δω με την αναστημένη Σου μορφή! Πόσο θα ήθελα να δω το φως του Θεού που σε περιβάλλει, ν’ αγγίξω τις άγιες πληγές Σου που γιάτρεψαν τις δικές μου, να δω το υπέροχο χαμόγελο Σου που διώχνει όλο το άγχος μου φτιάχνοντας την διάθεση μου, να αισθανθώ τη δύναμη της ανάστασης που εκφράζει τη μεγαλοψυχία, την αλληλεγγύη του, που διώχνει τον φόβο και μας καθιστά ως αδέρφια του. Ευφραίνεται η καρδιά μου, Κύριε, μόνο που το σκέφτομαι γιατί ξέρω ότι δεν θα με αφήσεις μόνο στο θάνατο, ούτε θα μ ’εγκαταλείψεις στον άδη. Με τον θάνατο και την ανάστασή Σου έχω την βεβαιότητα, την σιγουριά ότι το σώμα μου δεν θα χαθεί και ότι η ψυχή μου δεν θα αφανιστεί. Σ’ ευχαριστώ, Κύριε, που αναστήθηκες για μας! Σ’ ευγνωμονώ για όλα όσα υπέφερες, πάλεψες, νίκησες για όλους μας.

Προσευχή  του π. Πέτρου Χονγκ τ.Ι

(πηγή:episkopisyrou.gr)

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής (του Σεβ. Νικολάου)

  ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε είναι ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Ευαγγελίου, ο «πολλαπλασιασμός των άρτων».

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου