Μελέτη Ευαγγελίου του Σαββάτου 24 Ιουλίου 2021

ΤΗΣ 16ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (13,24-30)

Τον καιρό εκείνο, ο Ιησούς τους παρουσίασε μια άλλη παραβολή, λέγοντας: “Μοιάζει η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπο που έσπειρε καλό σπόρο στο χωράφι του. Κι ενώ οι άνθρωποί του κοιμόνταν, πήγε ο εχθρός του κι έσπειρε από πάνω ζιζάνια, ανάμεσα στο σιτάρι και έφυγε.

Αλλά όταν βλάστησε το χορτάρι και καρποφόρησε, τότε φάνηκαν και τα ζιζάνια. Πήγαν τότε οι δούλοι του οικοδεσπότη και του είπαν: “Κύριε, δεν έσπειρες καλό σπόρο στο χωράφι σου; Από πού, λοιπόν, προήλθαν τα ζιζάνια;” Κι εκείνος τους είπε: “άνθρωπος εχθρός το έκαμε”. Και οι δούλοι του είπαν: “Θέλεις, λοιπόν, να πάμε και να τα μαζέψουμε;”

Κι εκείνος είπε: “Όχι, μη τυχόν και ενώ μαζεύετε τα ζιζάνια ξεριζώσετε μαζί τους και το σιτάρι. Αφήστε να μεγαλώσουν και τα δυο μαζί, μέχρι το θερισμό. Και στον καιρό του θερισμού, θα πω στους θεριστές: Συγκεντρώστε πρώτα τα ζιζάνια και δέστε τα σε δεμάτια και να τα κάψετε, ενώ το σιτάρι συγκεντρώστε το στην αποθήκη μου”.

Λόγος του Κυρίου

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Η πορεία της πίστης μας είναι γεμάτη από σπόρους και ζιζάνια.

Η ευαγγελική περικοπή μας λέει πως δεν γίνεται διαχωρισμός παρά μόνο όταν μεγαλώσει το σιτάρι. Σε αυτόν το μη διαχωρισμό, στην επίγεια  πορεία, μπορούμε να αντιληφθούμε όχι μόνο την υπομονή του Θεού, αλλά  την πρόσκληση σε μας να ωριμάζουμε ως «σιτάρι», αποφεύγοντας τα ζιζάνια, ξεχωρίζοντας το ένα από το άλλο, ώστε η ωρίμανσή μας να είναι ήρεμη και σίγουρη.

Ο Θεός αφήνει στην πορεία μας όχι μόνο το σιτάρι, αλλά και τα ζιζάνια, έργο του εχθρού του, και δικού  μας εχθρού.

Πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε πάντα,  κατά την πορεία μας, με όλα εκείνα που δεν πάνε όπως θα θέλαμε, με ό,τι μας είναι αντιπαθητικό, με αυτούς που πηγαίνουν εναντίον μας, με εκείνους που κάνουν το κακό.

Αλλά εάν έχουμε την προνοητικότητα και τη διάκριση, τότε αυτό που δεν πάει όπως θα θέλαμε δεν το ακολουθούμε, αυτό που μας είναι αντιπαθητικό το δεχόμαστε για αυτό που υπάρχει στην θετική του πλευρά. Όταν πηγαίνουν εναντίον μας, εμείς ξέρουμε να πηγαίνουμε ενάντια στο ρεύμα, και δε δεχόμαστε στην  καρδιά μας το κακό, αλλά αντλούμε δύναμη για το δικό μας καλό και των άλλων.  

            Αυτή η ωρίμανση μαζί, μας δίνει την εικόνα του Θεού, εκείνος αφήνει την ελευθερία στον άνθρωπο να πράττει ανάμεσα στο καλό και στο κακό, να επιλέγει αυτό που θέλει, δίχως να επιβάλλεται στην ανθρώπινη ιστορία.

Για αυτό και η δική μας συμπεριφορά όχι μόνο εκφράζει την υπομονή μας να υποφέρουμε το κακό, αλλά μας κάνει να είμαστε συνεχιστές της συμπεριφοράς του Θεού στην ιστορία, καθιστώντας τον ορατό μέσα από εμάς.

ΣΙΤΑΡΙ ΚΑΙ ΖΙΖΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ !

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗΣΟΥ…

Πατέρα μου, εσύ με αγαπάς, εσύ γνωρίζεις τι κάνεις, γνωρίζεις και δεν κάνεις λάθος.
Εσύ είσαι ο δημιουργός και εγώ η πέτρα την οποία πρέπει να σκαλίσεις.
Αφήνομαι σε Σένα για να μου δώσεις μορφή, τη μορφή που εσύ θέλεις, για να με κάνεις ένα αριστούργημα, έργο των χεριών σου. Αμήν.

πηγή: episkopisyrou.gr
πνρ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα του Σεβασμιοτάτου Νικολάου

29η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΣ Β 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Την Κυριακή 17 Οκτωβρίου σε όλη την Εκκλησία προσευχόμαστε για τις ιεραποστολές. Η