Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ

 

Ο Ευαγγελιστής Μάρκος διηγείται το επεισόδιο της Μεταμορφώσεως του Ιησού (9,2-10), μετά από την αναφορά που έκανε ο Ιησούς στους μαθητές του για το Σταυρό και το σταυρικό θάνατό Του. Αυτό είναι άξιο προσοχής: Η μεταμόρφωση είναι η αποκάλυψη της βαθιάς σημασίας που έχει ο σταυρός.

Το σύννεφο, η φωνή από τον ουρανό, η παρουσία του Ηλία και του Μωυσή, πάνω στο όρος φέρνουν στη μνήμη των παρόντων στο όρος Θαβώρ μαθητών του Ιησού, και σε μας σήμερα την αποκάλυψη του Θεού στο όρος Σινά, όταν ο Θεός παρουσιάστηκε στο Μωυσή και του παρέδωσε το νόμο:

Ο Ιησούς είναι ο νέος Μωυσής και εις αυτόν εκπληρώνονται οι υποσχέσεις, ο νόμος και οι προφήτες. Η μεταμόρφωση του προσώπου του Ιησού και τα λευκά ενδύματα φέρνουν στην μνήμη μας επίσης τον υιό του ανθρώπου όπως τον περιγράφει στην προφητεία του ο προφήτης Δανιήλ (Δαν. 7,9.13) και προεικονίζουν την ανάσταση του Χριστού (Μάρκ. 16,5).
 

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν που οδηγείται προς το σταυρό είναι στην πραγματικότητα ο ένδοξος Κύριος. Δίπλα σ’ αυτή τη Χριστολογική έννοια η διήγηση της μεταμόρφωσης αποκτά και μία άλλη σημασία που έχει άμεση σχέση με την διαπαιδαγώγηση στην πίστη που κάνει ο Ιησούς στους μαθητές Του. Οι Μαθητές του Ιησού έχουν καταλάβει ότι ο Διδάσκαλός τους είναι ο Μεσσίας, άκουσαν για το δρόμο του σταυρού που πρέπει να ακολουθήσει και σκανδαλίστηκαν, τώρα όμως με το θάυμα της μεταμορφώσεως τους αποκαλύπτεται ότι αυτός ο Σταυρός δεν είναι το τέρμα;, δεν είναι η αποτυχία, αλλά οδηγεί στην ανάσταση και στη δόξα.
Ο Πέτρος αλλά και οι άλλοι δύο μαθητές δεν κατάλαβαν ότι η μεταμόρφωση στο όρος Θαβώρ ήταν μόνο μία προεικόνιση της μελλοντικής και οριστικής μεταμόρφωσης του Ιησού και όλων των μαθητών του: Ο δρόμος που πρέπει να διανυθεί από τον Ιησού αλλά και από κάθε μαθητή είναι ο δρόμος του σταυρού. Η μεταμόρφωση στο όρος Θαβώρ δεν είναι ένα δείγμα, ούτε για τον Ιησού ούτε για τους μαθητές, ότι ο δρόμος του σταυρού τελείωσε, αλλά αντιθέτως είναι προειδοποίηση ότι για να φθάσει ο Ιησούς και ο κάθε άνθρωπος στη δόξα πρέπει να προηγηθεί ο σταυρός.

 

Ο δρόμος του σταυρού που άρχισε δεν είναι ούτε σκοπός ούτε τέλος αλλά το απαραίτητο πέρασμα για τη ανάσταση και τη δόξα.
Η φωνή που ακούστηκε από τον ουρανό είχε ήδη με επίσημο τρόπο ακουστεί και τη στιγμή του Βαπτίσματος του Ιησού (Μάρκ. 1,11). Ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού επιβεβαιώνεται τώρα και σε μια στιγμή δόξας, αλλά πάντα σε σχέση και με τη διήγηση για το σταυρό, ο σταυρός προηγείται της δόξας.

 

Η φωνή ολοκληρώνεται με την πρόσκληση: «Αυτόν να ακούτε»: η στάση ακοής είναι η λογική συνέπεια και συγκατάθεση σε όσα λέγονται. Αυτός που πορεύεται προς το σταυρό θα εγκαταλειφθεί από όλους, είναι όμως ο Υιός του Θεού που πρέπει να ακούμε. Το να ακούει κανείς σύμφωνα με το πνεύμα της Αγίας Γραφής είναι η πρώτη στάση που οφείλουμε να τηρούμε έναντι του Θεού. Το να ακούει κανείς έχει μία διπλή έννοια : να ακούει και να υπακούει.

Το πρώτο και κύριο όπως συχνά λέγεται δεν αφορά τον ευαγγελισμό ούτε στη μαρτυρία. Το πρώτο αφορά την ακοή. Διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να αναγγέλλουμε δικά μας λόγια και να δίνουμε μαρτυρία για τους εαυτούς μας. 

Ένα λαμπρό παράδειγμα ακοής και υπακοής είναι η ίδια η Παναγία η οποία άκουγε και φύλασσε μέσα στην καρδιά της. Ας ζητήσουμε λοιπόν από την Παναγία να μας βοηθήσει να ακούμε τον Ιησού και να εκτελούμε όσα μας διδάσκει μέσω της Εκκλησίας για να μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα συμμετάσχουμε και στη δόξα Του. Αμήν.
 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

14η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ, Κύκλος Γ

14η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ   Κύκλος Γ ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ (Ψλ 48 [47], 10-11) Αναπολούμε, Κύριε, το έλεός σου, μέσα στο ναό σου. Όπως,

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου