Διψώ για σένα

Ήμουν περίπου τριών ετών. Μ’ έφεραν στο Νοσοκομείο  « Η Θεοτόκος» για να νοσηλευτώ για μια εντερική ασθένεια.
Θυμάμαι εκείνο το άσπρο κρεβατάκι  σ’ ένα μεγάλο θάλαμο  γεμάτο από κρεβατάκια σαν το δικό μου.
Η μητέρα μου με εμπιστεύθηκε  σε μία νοσοκόμα  και επέστρεψε στο σπίτι. Είχε   τόσες άλλες φροντίδες! Προς το βράδυ μ’ έπιασε μια μεγάλη λαχτάρα να επιστρέψω στο σπίτι και να ξαναδώ τη μητέρα  μου.
Το επαναλάμβανα και προσπαθούσα να το καταλάβουν με κάθε τρόπο  και όσοι με πλησίαζαν. Αλλά κανένας δεν με άκουγε, κανένας δεν εισάκουγε την παράκλησή μου.
Τότε επινόησα το δικό μου στρατηγικό σχέδιο  για να φθάσω στη μητέρα μου: «Διψώ» και επαναλάμβανα  μόνο «διψώ»…… Ήμουν βέβαιος  ότι το ποτήρι με το νερό θα μου το έφερνε η μητέρα μου.
Εξ άλλου στο σπίτι  απευθυνόμουν  πάντα σ’  εκείνη   και  μόνο εκείνη  μου το πρόσφερε  με ένα χαμόγελο  και ποτέ δεν μου το στερούσε. Αλλά,  Εκείνο το βράδυ  έφθασε το ποτήρι με το νερό, όμως   η μητέρα δεν ήλθε.
«Κυρία, το μωρό σου έκλαιγε όλη νύχτα. Ζητούσε να πιεί, αλλά δεν έπινε  και κλαίγοντας επαναλάμβανε  «διψώ».
Το μωρό μου  δεν πίνει αν δεν του δώσει να πιεί η μητέρα του. Το μωρό το γνωρίζω…. Σε κάθε ανάγκη  θέλει μόνο τη μητέρα του.  Περισσότερο από το ποτήρι  νερού διψά τη μητέρα του, χρειάζεται το χαμόγελο της.
Για κάθε σου επιθυμία σου εύχομαι να είσαι απαιτητικός, όπως εγώ. Κάθε σου δίψα  δεν μπορεί να ικανοποιηθεί  από τίποτε και από κανένα: «………όποιος όμως πιει από το νερό που θα του δώσω εγώ δεν θα διψάσει ποτέ». (Ιωαν. 4,14)

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΗΣ 26ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 26 Σεπτεμβρίου 2022                                              Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου