Δάκρυα χαράς

Ο Πέτρος κλαίει για την αμαρτία του, μου εξηγεί η Μαρία: «αρνήθηκε τρεις φορές τον Διδάσκαλό του». Δοκίμασα να τις διευκρινίσω  τις εκφράσεις: «Κλαίει, αλλά δεν είναι απελπισμένος, διότι είναι χριστιανός».

Τώρα ο Πέτρος κλαίει από χαρά: Κατάλαβε πως η Ευσπλαχνία ξεπέρασε την αμαρτία.  Στην  πρώτη ανυπόφορη  θλίψη που τον έκανε να αισθανθεί ένα τίποτε, προστέθηκε η χαρά της συγνώμης. Στους διαδρόμους του δικαστηρίου που τον καταδίκασε σε θάνατο, ο Ιησούς συναντά τον Πέτρο.

Τα μάτια της ευσπλαχνίας διασταυρώνονται με τα μάτια της προδοσίας. Ο Απόστολος είχε πριν από λίγο αρνηθεί τρεις φορές το Διδάσκαλο.

Στο βάραθρο της αμαρτίας έπεσε και το θεραπευτικό φάρμακο  της αμαρτίας.  Αλλά αυτόν τον γδούπο, η Ευσπλαχνία τον ξεπέρασε μετατρέποντάς τον  σε ύμνο θριάμβου.  Ο Πέτρος δέχτηκε όλη την ομορφιά της συγνώμης.

Στον Πέτρο η  δυστυχία παντρεύτηκε την Ευσπλαχνία. Η θλίψη μετατράπηκε  σε χαρά. Ο Πέτρος  ένιωσε την αλήθεια των λόγων  που ο Ιησού  φάνηκε σαν να είχε πει γι’ αυτόν: «γίνεται  μεγαλύτερη χαρά στον ουρανό για ένα μετανοούντα….».

Τα μάτια του Ιησού τον επαναβεβαιώνουν  και του υπενθυμίζουν τα λόγια που είχε ήδη ακούσει:  « Ο πατέρας έτρεξε να τον συναντήσεις και τον έσφιξε στην αγκαλιά του».

Τα δάκρυα του Πέτρου μετατράπηκαν  σε μαργαριτάρια χαρούμενης ευγνωμοσύνης.

Όπως για τον Πέτρο, έτσι και για μένα και για σένα!

+Ν