Γενική Ακρόαση, Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2022

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ

Πλατεία Αγίου Πέτρου
Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2022

 

 

Κατήχηση: Το Αποστολικό Ταξίδι στο Μπαχρέιν

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Πριν μιλήσω για αυτά που έχω ετοιμάσει, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε αυτά τα δύο μικρά παιδιά που ήρθαν εδώ. Δεν ζήτησαν άδεια, δεν είπαν: «Α, φοβάμαι»: ήρθαν κατευθείαν. Έτσι εμείς πρέπει να είμαστε με τον Θεό: ευθείς. Μας έδωσαν ένα παράδειγμα για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε με τον Θεό, με τον Κύριο: να πάμε μπροστά! Αυτός πάντα μας περιμένει. Μου έκανε καλό που είδα την εμπιστοσύνη αυτών των δύο παιδιών: ήταν παράδειγμα για όλους μας. Έτσι πρέπει πάντα να πλησιάζουμε τον Κύριο: με ελευθερία. Ευχαριστώ.

Πριν από τρεις μέρες επέστρεψα από το ταξίδι μου στο Βασίλειο του Μπαχρέιν, χώρα την οποία πραγματικά δεν γνώριζα: δεν ήξερα πραγματικά πώς ήταν αυτό το βασίλειο. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους συνόδευσαν αυτή την επίσκεψη με την υποστήριξη της προσευχής και να ανανεώσω την ευγνωμοσύνη μου προς την Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα, προς τις άλλες Αρχές, την τοπική Εκκλησία και τον πληθυσμό για τη θερμή υποδοχή τους. Και επίσης, θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές των ταξιδιών: για να γίνει αυτό το ταξίδι υπάρχει μια κινητοποίηση ανθρώπων, η Αρχιγραμματεία της Αγίας Έδρας εργάζεται σκληρά για να προετοιμάσει τις ομιλίες, να προετοιμάσει το οικονομικό κόστος, τα πάντα, πολλοί μετακινούνται… στη συνέχεια, οι μεταφραστές… και μετά, το Σώμα Ασφαλείας, το Σώμα της Ελβετικής Φρουράς, που είναι πολύ καλοί. Είναι μια τεράστια εργασία! Όλους, όλους, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω δημόσια για όλα όσα κάνετε για να πάει καλά ένα ταξίδι του Πάπα. Ευχαριστώ.

Έρχεται αυθόρμητο να αναρωτηθούμε: γιατί ο Πάπας θέλησε να επισκεφθεί τη μικρή χώρα του Μπαχρέιν με μια πολύ μεγάλη μουσουλμανική πλειοψηφία; Υπάρχουν πολλές χριστιανικές χώρες: γιατί δεν πάει πρώτα στη μία ή στην άλλη από αυτές; Θα ήθελα να απαντήσω με τρεις λέξεις: διάλογος, συνάντηση και κοινή πορεία.

Διάλογος: η ευκαιρία για το Ταξίδι, που επιθυμούσα από καιρό, προσφέρθηκε από την πρόσκληση του Βασιλέα σε ένα φόρουμ για τον διάλογο μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Διάλογος που χρησιμεύει στο να ανακαλύψεις τον πλούτο εκείνων που ανήκουν σε άλλα έθνη, σε άλλες παραδόσεις, σε άλλα πιστεύω. Το Μπαχρέιν, ένα αρχιπέλαγος που αποτελείται από πολλά νησιά, μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι δεν πρέπει να ζει κανείς απομονωμένος, αλλά πλησιάζοντας ο ένας τον άλλον. Στο Μπαχρέιν που αποτελείται από νησιά, οι άνθρωποι προσεγγίζουν, αγγίζουν ο ένας τον άλλον. Το απαιτεί η υπόθεση της ειρήνης, και ο διάλογος είναι «το οξυγόνο της ειρήνης». Μην το ξεχνάτε αυτό: ο διάλογος είναι το οξυγόνο της ειρήνης. Ακόμα και για την ειρήνη μέσα στο σπίτι. Αν υπήρξε μια σύγκρουση εκεί, μεταξύ του άντρα και της γυναίκας, μετά με τον διάλογο συνεχίζεις με την ειρήνη. Στην οικογένεια, να κάνετε διάλογο επίσης: διάλογο, επειδή η ειρήνη διατηρείται με τον διάλογο.

Πριν από σχεδόν εξήντα χρόνια, η Β’ Σύνοδος του Βατικανού, μιλώντας για το χτίσιμο του οικοδομήματος της ειρήνης, δήλωνε ότι «αυτό το έργο απαιτεί [από τους ανθρώπους] να διευρύνουν τον νου και την καρδιά τους πέρα από τα σύνορα του δικού τους έθνους, παραμερίζοντας κάθε εθνικό εγωισμό και κάθε φιλοδοξία υπεροχής έναντι των άλλων εθνών και, αντ’ αυτού, καλλιεργώντας έναν βαθύ σεβασμό για όλη την ανθρωπότητα, η οποία οδεύει πλέον  επίπονα προς μια μεγαλύτερη ενότητα» (Gaudium et spes, 82). Στο Μπαχρέιν ένιωσα αυτή την ανάγκη και ευχήθηκα, σε όλο τον κόσμο, οι θρησκευτικοί και οι πολιτικοί ηγέτες να μάθουν πώς να κοιτάζουν πέρα από τα σύνορά τους, τις κοινότητές τους, για να φροντίσουν το σύνολο. Μόνο έτσι μπορούν να αντιμετωπιστούν ορισμένα παγκόσμια θέματα, όπως, για παράδειγμα, η λήθη του Θεού, η τραγωδία της πείνας, η προστασία της φύσης, η ειρήνη. Μαζί ας το σκεφτούμε αυτό.

Υπό αυτή την έννοια, το Φόρουμ Διαλόγου με τίτλο «Ανατολή και Δύση για την ανθρώπινη συνύπαρξη», μας προέτρεψε να επιλέξουμε τον δρόμο της συνάντησης και να αρνηθούμε αυτόν της σύγκρουσης. Πόσο το χρειαζόμαστε! Πόσο χρειαζόμαστε να συναντηθούμε! Σκέφτομαι τον παράφρονα πόλεμο -τον τρελό!- θύμα του οποίου είναι η μαρτυρική Ουκρανία, και πολλές άλλες συγκρούσεις, οι οποίες δεν θα επιλυθούν ποτέ με την παιδική λογική των όπλων, αλλά μόνο με την ήπια δύναμη του διαλόγου. Αλλά εκτός από τη βασανισμένη Ουκρανία, ας σκεφτούμε τους πολέμους που διαρκούν εδώ και χρόνια, ας σκεφτούμε τη Συρία -περισσότερο από 10 χρόνια- ας σκεφτούμε τα παιδιά της Υεμένης, ας σκεφτούμε τη Μιανμάρ: παντού! Τώρα πιο κοντινή είναι η Ουκρανία. Και τι κάνουν οι πόλεμοι; Καταστρέφουν, καταστρέφουν την ανθρωπότητα, καταστρέφουν τα πάντα. Οι συγκρούσεις δεν επιλύονται μέσω του πολέμου.

Όμως δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος χωρίς τη δεύτερη λέξη, τη συνάντηση. Στο Μπαχρέιν συναντηθήκαμε, και αρκετές φορές ένιωσα την επιθυμία να αυξηθούν οι συναντήσεις μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων, να δημιουργηθούν πιο σταθερές σχέσεις, να παίρνουμε ο ένας τον άλλον πιο πολύ μέσα στην καρδιά μας. Στο Μπαχρέιν -όπως συνηθίζεται στην Ανατολή- οι άνθρωποι φέρνουν το χέρι στην καρδιά τους όταν χαιρετούν κάποιον. Το έκανα κι εγώ, για να κάνω χώρο μέσα μου για όποιον συναντούσα. Διότι, χωρίς αποδοχή, ο διάλογος παραμένει κενός, επιφανειακός, παραμένει ζήτημα ιδεών και όχι πραγματικότητας.

Μεταξύ των πολλών συναντήσεων, αναπολώ τη συνάντηση με τον αγαπητό μου Αδελφό, τον Μεγάλο Ιμάμη του Αλ-Αζχάρ -αγαπητό αδελφό! Καθώς και τη συνάντηση με τους νέους του Σχολείου της Ιεράς Καρδίας, μαθητές που μας έδωσαν μια σπουδαία διδασκαλία: σπουδάζουν μαζί, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι. Από νέοι, από μικρά παιδιά, από μωρά χρειάζεται να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον, ώστε η αδελφική συνάντηση να αποτρέπει τους ιδεολογικούς διαχωρισμούς. Και εδώ θέλω να ευχαριστήσω το Σχολείο της Ιεράς Καρδίας, να ευχαριστήσω την αδελφή Ρόζαλιν που έκανε να πάει μπροστά αυτό το σχολείο, και τα παιδιά που συμμετείχαν με ομιλίες, με προσευχές,  με χορό και τραγούδι: τα έχω όλα στη μνήμη μου! Ευχαριστώ πολύ. Αλλά και οι ηλικιωμένοι πρόσφεραν μια μαρτυρία αδελφικής σοφίας: ενθυμούμαι τη συνάντηση με το Muslim Council of Elders, έναν διεθνή οργανισμό που γεννήθηκε πριν από λίγα χρόνια, ο οποίος προωθεί τις καλές σχέσεις μεταξύ των ισλαμικών κοινοτήτων, στο όνομα του σεβασμού, της μετριοπάθειας και της ειρήνης, και αντιτίθεται στον φονταμενταλισμό και τη βία.

Έτσι ας πάμε στην τρίτη λέξη: την κοινή πορεία. Το ταξίδι στο Μπαχρέιν δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο: είναι μέρος μιας πορείας, που εγκαινίασε ο Άγιος Ιωάννης-Παύλος Β’ όταν πήγε στο Μαρόκο. Έτσι, η πρώτη επίσκεψη ενός Πάπα στο Μπαχρέιν αντιπροσώπευσε ένα νέο βήμα στην πορεία μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων πιστών: όχι για να μπερδευτούμε ή να νερώσουμε την πίστη, όχι: ο διάλογος δεν αλλοιώνει· αλλά για να οικοδομήσουμε αδελφικές συμμαχίες στο όνομα του πατέρα Αβραάμ, ο οποίος ήταν οδοιπόρος πάνω στη γη κάτω από το ελεήμων βλέμμα του μοναδικού Θεού των Ουρανών, του Θεού της ειρήνης. Για τον λόγο αυτό, το σύνθημα του ταξιδιού ήταν: «Ειρήνη στη γη, στους καλοπροαίρετους ανθρώπους».

Και γιατί λέω ότι ο διάλογος δεν αλλοιώνει; Επειδή για να κάνεις διάλογο πρέπει να έχεις τη δική σου ταυτότητα, πρέπει να ξεκινάς από τη δική σου ταυτότητα. Αν εσύ δεν έχεις ταυτότητα, δεν μπορείς να κάνεις διάλογο, γιατί δεν καταλαβαίνεις καν εσύ τι είσαι. Διότι για να είναι καλός ένας διάλογος, πρέπει πάντα να ξεκινάς από τη δική σου ταυτότητα, να έχεις επίγνωση της ταυτότητάς σου, και έτσι μπορείς να συνδιαλεχθείς.

Διάλογος, συνάντηση και κοινή πορεία στο Μπαχρέιν έγινε και μεταξύ των Χριστιανών: για παράδειγμα, η πρώτη συνάντηση ήταν όντως οικουμενική. Μια συνάντηση προσευχής για την ειρήνη, με τον αγαπητό Πατριάρχη και Αδελφό Βαρθολομαίο και με αδελφούς και αδελφές διαφόρων ομολογιών και λειτουργικών τυπικών. Πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό, αφιερωμένο στην Παναγία της Αραβίας, του οποίου η δομή παραπέμπει σε μια σκηνή, εκείνη στην οποία, σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Θεός συνάντησε τον Μωυσή στην έρημο, καθ’ οδόν.

Οι αδελφοί και οι αδελφές στην πίστη, που γνώρισα στο Μπαχρέιν, ζουν πραγματικά «καθ’ οδόν»: είναι ως επί το πλείστον εργάτες που μετανάστευσαν, οι οποίοι, μακριά από το σπίτι τους, ξαναβρίσκουν τις ρίζες τους στον Λαό του Θεού και την οικογένειά τους στη μεγάλη οικογένεια της Εκκλησίας. Είναι υπέροχο να βλέπεις αυτούς τους μετανάστες, Φιλιππινέζους, Ινδούς και από αλλού, Χριστιανούς να συγκεντρώνονται και να αλληλοενισχύονται στην πίστη. Και αυτοί προχωρούν με χαρά, με τη βεβαιότητα ότι η ελπίδα του Θεού δεν απογοητεύει (πρβλ. Ρωμ 5,5). Συνάντησα τους Ποιμένες, τους μοναχούς και τις μοναχές, όσους διακονούν στην ποιμαντική. Κατά την εορταστική και συγκινητική Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στο στάδιο, συνάντησα πολλούς πιστούς, προερχόμενους και από άλλες χώρες του Κόλπου: τους έφερα τη στοργή όλης της Εκκλησίας.

Αυτό ήταν το ταξίδι. Και σήμερα θα ήθελα να σας μεταφέρω τη γνήσια, απλή και όμορφη χαρά τους. Καθώς συναντηθήκαμε και προσευχόμασταν μαζί, νιώσαμε μια καρδιά και μια ψυχή. Ενώ σκεφτόμαστε την πορεία τους, την καθημερινή τους εμπειρία του διαλόγου, ας νιώσουμε όλοι καλεσμένοι να διευρύνουμε τους ορίζοντες: σας παρακαλώ, καρδιές ανοιχτές, όχι καρδιές κλειστές, σκληρές.

Ανοίξτε τις καρδιές, επειδή είμαστε όλοι αδελφοί και για να προχωρήσει περισσότερο αυτή η ανθρώπινη αδελφοσύνη. Διευρύνετε τους ορίζοντες, ανοίξτε, διευρύνετε τα ενδιαφέροντα και αφοσιωθείτε στη γνωριμία με τους άλλους. Αν αφοσιωθείς στο να γνωρίσεις τους άλλους, δεν θα απειληθείς ποτέ. Αλλά αν εσύ φοβάσαι τους άλλους, εσύ ο ίδιος θα είσαι γι’ αυτούς απειλή. Η πορεία της αδελφοσύνης και της ειρήνης, για να προχωρήσει, χρειάζεται όλους και τον καθένα. Εγώ δίνω το χέρι, αλλά αν από την άλλη μεριά δεν υπάρχει ένα άλλο χέρι, δεν ωφελεί. Είθε η Παναγία να μας βοηθήσει σε αυτή την πορεία. Ευχαριστώ!

——————–

Μετάφραση: π.Λ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Πρόγραμμα Ενοριών 3-4 Δεκεμβρίου 2022

 Οικισμός Ενορία 3-4 Δεκεμβρίου 2022 Αγάπη Αγίου Αγαπητού – Αετοφωλιά Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου – Άνδρος Καθεδρικού Ναού Αγίου Ανδρέα – Βωλάξ Γεννήσεως της Θεοτόκου  Κυριακή

Mελέτη  του Ευαγγελίου της ημέρας.

ΠΑΡΑχΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 1ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ 2 Δεκεμβρίου 2022                                   Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι το

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου