Άγγελος του Κυρίου από τον Πάπα Φραγκίσκο Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2021

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2021

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Το Ευαγγέλιο της σημερινής Θείας Λειτουργίας, Δ’ Κυριακή της Παρουσίας, μιλά για την επίσκεψη της Μαρίας στην Ελισάβετ (βλ. Λκ 1,39-45). Έχοντας λάβει το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου, η Παναγία δεν μένει στο σπίτι, για να ξανασκεφτεί τι είχε συμβεί και να αναλογιστεί τα προβλήματα και τα απροσδόκητα γεγονότα, που σίγουρα δεν θα έλειπαν. Απεναντίας, πρώτα απ’ όλα σκέφτεται αυτόν που έχει ανάγκη. Αντί να αφεθεί στα προβλήματά της, σκέφτεται αυτούς που έχουν ανάγκη, σκέφτεται τη συγγενή της Ελισάβετ, η οποία είναι προχωρημένη σε ηλικία και έγκυος: κάτι το περίεργο, το θαυμαστό. Η Μαρία ξεκινά ένα ταξίδι με γενναιοδωρία, χωρίς να αφήνει τον εαυτό της να πτοειθεί από τις ταλαιπωρίες του ταξιδιού, ανταποκρινόμενη σε μια εσωτερική παρόρμηση που την καλεί να συμπαρασταθεί και να βοηθήσει. Μακρύς ο δρόμος, χιλιόμετρα και χιλιόμετρα, και δεν υπήρχε λεωφορείο που  να πηγαίνει εκεί: έπρεπε να πάει με τα πόδια. Βγαίνει να βοηθήσει, να μοιραστεί τη χαρά της. Η Μαρία δίνει στην Ελισάβετ τη χαρά του Ιησού, τη χαρά που έφερε στην καρδιά και στην κοιλιά της. Πηγαίνει στην Ελισάβετ και της αναγγέλλει τα συναισθήματά της, και αυτή η αναγγελία των συναισθημάτων έγινε τότε προσευχή, το Μεγαλύνει, που όλοι γνωρίζουμε. Και το κείμενο λέει ότι η Παναγία «σηκώθηκε και πήγε γρήγορα» (στ. 39).

Σηκώθηκε και πήγε. Στο τελευταίο διάστημα της πορείας της Παρουσίας, ας μας καθοδηγήσουν αυτά τα δύο ρήματα. Σηκώνομαι και βαδίζω γρήγορα: αυτές είναι οι δύο κινήσεις που έκανε η Μαρία και μας καλεί να κάνουμε κι εμείς το ίδιο ενόψει των Χριστουγέννων. Πρώτα απ’ όλα, να σηκωθούμε. Μετά το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου, μια δύσκολη περίοδος ερχόταν για την Παναγία: η απροσδόκητη εγκυμοσύνη της την εξέθετε σε παρεξηγήσεις και μάλιστα σε αυστηρές ποινές, συμπεριλαμβανομένου του λιθοβολισμού, όπως ήταν στην κουλτούρα εκείνης της εποχής. Ας φανταστούμε πόσες σκέψεις και αναστάτωση είχε! Ωστόσο, δεν πτοείται, δεν απελπίζεται, αλλάσηκώνεται. Δεν κοιτάζει κάτω, προς τα προβλήματα, αλλά πάνω, προς τον Θεό. Και δεν σκέφτεται από ποιον να ζητήσει βοήθεια, αλλά σε ποιον να φέρει βοήθεια. Σκέφτεται πάντα τους άλλους: έτσι είναι η Μαρία, σκέφτεται πάντα τις ανάγκες των άλλων. Το ίδιο θα κάνει αργότερα, στον γάμο στην Κανά, όταν θα καταλάβει ότι το κρασί έχει τελειώσει. Είναι πρόβλημα άλλων ανθρώπων, αλλά αυτή το σκέφτεται και προσπαθεί να βρει μια λύση. Η Παναγία σκέφτεται πάντα τους άλλους. Σκέφτεται κι εμάς.

Ας μάθουμε από την Παναγία αυτόν τον τρόπο αντίδρασης: να σηκωνόμαστε, προπάντων όταν οι δυσκολίες κινδυνεύουν να μας κατακλύσουν. Να σηκωνόμαστε, για να μην βαλτωθούμε στα προβλήματα, βυθιζόμενοι στην αυτολύπηση ή πέφτοντας σε μια θλίψη που μας παραλύει. Αλλά γιατί να σηκωθούμε; Διότι ο Θεός είναι μεγάλος και είναι έτοιμος να μας σηκώσει αν του απλώσουμε το χέρι. Ας εναποθέσουμε, λοιπόν, σε Αυτόν τις αρνητικές σκέψεις, τους φόβους που μπλοκάρουν κάθε ώθηση και μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε. Και μετά ας κάνουμε όπως η Μαρία: ας κοιτάξουμε γύρω μας και ας αναζητήσουμε κάποιον τον οποίο να μπορούμε να βοηθήσουμε! Υπάρχει κάποιος ηλικιωμένος που ξέρω, στον οποίο να φέρω λίγη βοήθεια, να του κάνω παρέα; Καθένας ας σκεφτεί. Ή να κάνω μια εξυπυρέτηση σε έναν άνθρωπο, μια καλοσύνη, ένα τηλεφώνημα; Μα ποιον μπορώ να βοηθήσω; Σηκώνομαι και δίνω βοήθεια. Βοηθώντας τους άλλους, θα βοηθήσουμε τον εαυτό μας να ξεπεράσει τις δυσκολίες.

Η δεύτερη κίνηση είναι να βαδίζουμε γρήγορα. Δεν σημαίνει να προχωράμε με ταραχή, με κομμένη την ανάσα, όχι, δεν σημαίνει αυτό. Αντιθέτως, σημαίνει να διατρέχουμε τις ημέρες μας με χαρούμενο βήμα, να κοιτάμε μπροστά με αυτοπεποίθηση, χωρίς να παρασυρόμαστε από τη δυσθυμία, σκλάβοι των παραπόνων – αυτά τα παράπονα καταστρέφουν πολλές ζωές, διότι κάποιος αρχίζει να παραπονιέται και να παραπονιέται, και η ζωή κυλά αρνητικά. Τα παράπονα σε οδηγούν στο να ψάχνεις πάντα κάποιον να κατηγορήσεις. Προχωρώντας προς το σπίτι της Ελισάβετ, η Μαρία προχωρά με το γοργό βήμα εκείνου που έχει την καρδιά και τη ζωή του γεμάτη από τον Θεό, γεμάτη από τη χαρά Του. Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, για τη δική μας ωφέλεια: πώς είναι το δικό μου «βήμα»; Είμαι θετικός ή μένω κλεισμένος στη μελαγχολία, στη θλίψη; Προχωρώ με ελπίδα ή σταματώ και κλέγομαι; Αν προχωράμε με το κουρασμένο βήμα της γκρίνιας και του κουτσομπολιού, δεν θα φέρουμε τον Θεό σε κανέναν, θα φέρουμε μόνο πικρίες και σκοτεινά πράγματα. Αντιθέτως, κάνει πολύ καλό να καλλιεργούμε ένα υγιές χιούμορ, όπως έκανε, για παράδειγμα, ο Άγιος Θωμάς Μώρος ή ο Άγιος Φίλιππος Νέρι. Μπορούμε να ζητήσουμε και αυτή τη χάρη, τη χάρη του υγιούς χιούμορ: κάνει πολύ καλό. Ας μην ξεχνάμε ότι η πρώτη πράξη φιλανθρωπίας που μπορούμε να κάνουμε στον διπλανό μας είναι να του προσφέρουμε ένα γαλήνιο και χαμογελαστό πρόσωπο. Σημαίνει να του φέρνουμε τη χαρά του Ιησού, όπως έκανε η Μαρία με την Ελισάβετ.

Είθε η Θεοτόκος να μας πάρει από το χέρι, να μας βοηθήσει να σηκωθούμε και να βαδίσουμε γρήγοραπρος τα Χριστούγεννα!

———————————-

Μετάφραση: π. Λέων Κισκίνης

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής (του Σεβ. Νικολάου)

  ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε είναι ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Ευαγγελίου, ο «πολλαπλασιασμός των άρτων».

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου