Άγγελος του Κυρίου από τον Πάπα Φραγκίσκο Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2021

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου
Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2021

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Το Ευαγγέλιο της σημερινής Θείας Λειτουργίας, Γ’ Κυριακή της Παρουσίας, παρουσιάζει διάφορες ομάδες ανθρώπων – τα πλήθη, τους τελώνες και τους στρατιώτες – που αγγίζονται από το κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή και μετά τον ρωτούν: «Τι πρέπει να κάνουμε;» (Λκ 3,10). Τι πρέπει να κάνουμε; Αυτή είναι η ερώτηση που του θέτουν. Ας σταματήσουμε λίγο σε αυτό το ερώτημα.

Αυτό δεν ξεκινά από μια αίσθηση του καθήκοντος. Προέρχεται περισσότερο από την καρδιά που άγγιξε ο Κύριος, είναι ο ενθουσιασμός για τον ερχομό Του που μας οδηγεί να πούμε: τι πρέπει να κάνουμε; Ο Ιωάννης λέει: «Ο Κύριος είναι κοντά» – «Τι πρέπει να κάνουμε;». Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: ας σκεφτούμε ότι ένα αγαπημένο πρόσωπο έρχεται να μας επισκεφτεί. Το περιμένουμε με χαρά, με ανυπομονησία. Για να το υποδεχτούμε όπως πρέπει θα καθαρίσουμε το σπίτι, θα ετοιμάσουμε το καλύτερο δυνατό φαγητό, ίσως ένα δώρο… Με λίγα λόγια, θα έχουμε αρκετά να κάνουμε. Έτσι είναι και με τον Κύριο, η χαρά για τον ερχομό του μας κάνει να πούμε: τι πρέπει να κάνουμε; Αλλά ο Θεός θέτει αυτό το ερώτημα στο υψηλότερο επίπεδο: τι να κάνω με τη ζωή μου; Σε τι καλούμαι; Τι με ολοκληρώνει;

Προτείνοντας αυτό το ερώτημα σ’ εμάς, το Ευαγγέλιο μας υπενθυμίζει κάτι σημαντικό: η ζωή έχει ένα έργο για εμάς. Η ζωή δεν είναι χωρίς νόημα, δεν αφήνεται στην τύχη. Οχι! Είναι ένα δώρο που μας χαρίζει ο Κύριος λέγοντάς μας: μάθε ποιος είσαι και δούλεψε σκληρά για να πραγματοποιήσεις το όνειρο που είναι η ζωή σου! Καθένας από εμάς – ας μην το ξεχνάμε – έχει μια αποστολή να επιτελέσει. Έτσι, ας μην φοβόμαστε να ρωτήσουμε τον Κύριο: τι πρέπει να κάνω; Ας του κάνουμε συχνά αυτή την ερώτηση. Αυτή επανέρχεται στη Βίβλο: στις Πράξεις των Αποστόλων κάποιοι, ακούγοντας τον Πέτρο να αναγγέλλει την ανάσταση του Ιησού, «ένιωσαν βαθιά συντριβή και είπαν στον Πέτρο και στους άλλους αποστόλους: «Τι πρέπει να κάνουμε;» (2,37). Ας αναρωτηθούμε κι εμείς: τι είναι καλό να κάνω για μένα και για τους αδελφούς; Πώς μπορώ να συνεισφέρω στο καλό της Εκκλησίας, στο καλό της κοινωνίας; Η Περίοδος της Παρουσίας έχει τον εξής σκοπό: να σταματήσουμε και να αναρωτηθούμε πώς να προετοιμάσουμε τα Χριστούγεννα. Είμαστε απασχολημένοι με τόσες πολλές προετοιμασίες, με δώρα και με πράγματα που περνούν, αλλά ας αναρωτηθούμε τι να κάνουμε για τον Ιησού και για τους άλλους! Τι πρέπει να κάνουμε;

Στην ερώτηση «τι πρέπει να κάνουμε;», στο Ευαγγέλιο ακολουθούν οι απαντήσεις του Ιωάννη του Βαπτιστή, οι οποίες είναι διαφορετικές για κάθε ομάδα. Ο Ιωάννης, πράγματι, συνιστά όποιος έχεις δύο χιτώνες να τους μοιράζεται με όποιον δεν έχει κανένα· στους τελώνες, που εισπράττουν τους φόρους, λέει: «Μην απαιτείτε περισσότερα απ’ ό,τι σας παραχωρεί ο νόμος» (Λκ 3,13)· και στους στρατιώτες: «Κανένα να μη συκοφαντήσετε, κανένα να μην εκφοβήσετε με απειλές» (στ. 14). Στον καθένα απευθύνεται ένας συγκεκριμένος λόγος, που αφορά την πραγματική κατάσταση της ζωής του. Αυτό μας προσφέρει μια πολύτιμη διδασκαλία: η πίστη ενσαρκώνεται στη συγκεκριμένη ζωή. Δεν είναι μια αφηρημένη θεωρία. Η πίστη δεν είναι μια αφηρημένη θεωρία, μια γενικευμένη θεωρία, όχι, η πίστη αγγίζει τη σάρκα και μεταμορφώνει τη ζωή του καθενός. Ας σκεφτούμε τη συγκεκριμένη πίστη μας. Η πίστη μου, είναι αφηρημένη ή είναι συγκεκριμένη; Την θέτω στην υπηρεσία των άλλων, βοηθώντας;

Έτσι, εν κατακλείδι, ας αναρωτηθούμε: τι μπορώ να κάνω συγκεκριμένα; Αυτές τις μέρες που είμαστε κοντά στα Χριστούγεννα. Πώς μπορώ να κάνω αυτό που πρέπει; Ας αναλάβουμε μια συγκεκριμένη δέσμευση, έστω και μικρή, που να προσαρμόζεται στην κατάσταση της ζωής μας, και ας την κάνουμε πράξη για να προετοιμαστούμε για αυτά τα Χριστούγεννα. Για παράδειγμα: μπορώ να τηλεφωνήσω σε αυτόν τον άνθρωπο που είναι μόνος, να επισκεφτώ αυτόν τον ηλικιωμένο ή αυτόν τον άρρωστο, να κάνω κάτι για να εξυπηρετήσω έναν φτωχό, να βοηθήσω κάποιον που έχει ανάγκη. Και πάλι: ίσως έχω μια συγνώμη να ζητήσω ή μια συγχώρεση να δώσω, μια κατάσταση να ξεκαθαρίσω, ένα χρέος να ξεπληρώσω. Ίσως αμέλησα την προσευχή και μετά από πολύ καιρό ήρθε η ώρα να ζητήσω την άφεση του Κυρίου. Αδελφοί και αδελφές, ας βρούμε κάτι συγκεκριμένο και ας το κάνουμε! Είθε να μας βοηθήσει η Παναγία, στην κοιλία της οποίας ο Θεός σαρκώθηκε.

———————

Μετάφραση: π. Λέων Κισκίνης

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Από την απόλυτη μη βία του Ευαγγελίου, στη Θεολογία του δίκαιου πολέμου (του Σεβ. Ιωάννη)

Αγαπητοί αναγνώστες, Επειδή μερικά από τα κείμενα μου, κυρίως στην πρώτη περίοδο, ήταν εξαιρετικά μακροσκελή και αναλυτικά, έχω την εντύπωση πως πέρασαν απαρατήρητα. Αποφάσισα, λοιπόν,

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 13ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 28 Ιουνίου 2022 Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου