Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο kantam.gr . Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας. Συμφωνείτε ? 
Pin It

ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ ΚΥΚΛΟΣ Γ

Η σημερινή παραβολή του ασώτου υιού είναι από τα ωραιότερα κείμενα του Ευαγγελίου. Είναι πολύ σωστό αυτό, που είπαν, πως: «Αν κάποτε χανόταν ολόκληρο το Ευαγγέλιο, αλλά είχαμε στα χέρια μας μόνο αυτή την παραβολή του ασώτου γιου, θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε την άπειρη αγάπη του Θεού για μας». Ενώ η  παραβολή αυτή συνήθως ονομάζεται του άσωτου Υιού αλλά και παραβολή του καλού και εύσπλαχνου Πατέρα.

Μελετώντας αυτή την παραβολή παίρνουμε θάρρος. Ξέρουμε πως η αγάπη του Θεού για μας παραμένει ακόμη και όταν εμείς με την αμαρτία μας απομακρυνόμαστε από κοντά του. Ξέρουμε πως ο Θεός-Πατέρας μας περιμένει κάθε μέρα να γυρίσουμε κοντά του. Από μας χρειάζεται απόφαση, χρειάζεται εμπιστοσύνη και εγκατάλειψη στην αγάπη του Θεού που είναι άπειρη. Ο Κύριος μας βεβαιώνει, πως με την επιστροφή του αμαρτωλού στο Θεό, γίνεται χαρά στον ουρανό ακόμη και οι άγγελοι πανηγυρίζουν και χαίρονται για τη σωτηρία ενός ανθρώπου.

Όμως αυτή η χαρά του Θεού εκδηλώνεται και κάθε φορά που εμείς οι χριστιανοί αφήνουμε κατά μέρος τις φροντίδες μας και τις σκοτούρες της ζωής, τα προβλήματα μας και τις ανησυχίες μας και παίρνουμε ως άτομα ή ως οικογένεια το δρόμο προς τον οίκο του Θεού που για κάθε ενοριακή κοινότητα είναι ο ενοριακός της Ναός.

Μακάρι να μπορούσαμε να αισθανθούμε έστω και για λίγο τη χαρά του Θεού  που νιώθει όταν κάθε Κυριακάτικη συναζόμαστε στην Αγία Τράπεζα που ο Θεός Πατέρας ετοιμάζει για όλα τα παιδιά του. Όταν και Εκείνος όπως ο Πατέρας της παραβολής από μακριά κοιτάζει τους δρόμους και τα μονοπάτια των χωριών μας  και μας βλέπει να κατευθυνόμαστε προς το ναό. Τότε Εκείνος πρώτος έρχεται να μας συναντήσει εδώ στην πόρτα του ναού και να μας αγκαλιάσει ως Πατέρας. Η Θεία Λειτουργία αρχίζει με την ευχή του λειτουργού η χάρη του Κυρίου να είναι μαζί μας. Είναι η στιγμή που ο Κύριος ανοίγει διάπλατα την αγκαλιά του  σε μας τους αμαρτωλούς για να μας συγχωρήσει την αμαρτία μας αφού πρώτα εμείς με ειλικρίνεια  ομολογήσουμε την αμαρτία μας. Τότε Εκείνος μας συγχωρεί και μας δίνει τη χάρη του, χάρη στην άπειρη ευσπλαχνία του: Είναι τότε που με χαρά ξεσπούμε σε δοξαστικό ύμνο ψάλλοντας το «Δόξα εν υψίστοις Θεώ», όταν αυτό δεν  απαγορεύεται από τους λειτουργικούς κανόνες, όπως συμβαίνει στην περίοδο της Τεσσαρακοστής. Μετά ο Κύριος απευθύνει το λόγο του στα παιδιά που εμείς δυστυχώς κάποιες φορές δεν ακούμε γιατί χάνουμε χωρίς σοβαρό λόγο τόσες ευκαιρίες που Εκείνος μας προσφέρει. Στη συνέχεια ετοιμάζεται το ευχαριστιακό τραπέζι  που μας τρέφει με το σώμα και το αίμα του Χριστού που είναι η τροφή για την αιώνια ζωής. Είναι γιορτή κάθε Κυριακή διότι ο Κύριος εορτάζει μαζί μας την επιστροφή μας στον οίκο του Πατέρα.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως η Κυριακή είναι η ημέρα της  μεγάλης ευσπλαχνίας. Μια ευσπλαχνία που σπανίως συναντάμε στον κόσμο αυτό, όπου αντιθέτως  τόσο συχνά  συναντάμε την έλλειψη συγνώμης, την έλλειψη αδελφοσύνης, δικαιοσύνης και αγάπης.

Τα δύο αδέλφια της παραβολής, ο μικρός και ο μεγάλος, είναι και οι δύο εγωιστές. Είχαν τα πάντα: ένα πλούσιο και τόσο καλό πατέρα, ένα μεγάλο σπίτι, υπηρέτες και όλα τα αγαθά που επιθυμούσαν, αλλά τα είχαν από κοινού και αυτό δεν τους άρεσε. Ο πιο μικρός θέλει το δικό του μερίδιο. Προτιμά ένα μέρος από όλη την περιουσία αρκεί να ξέρει πως είναι μόνο δικό του. Συχνά κι εμάς μας ενοχλεί το κοινό, θέλουμε να είμαστε αποκλειστικοί ιδιοκτήτες κάποιων πραγμάτων. «Δώσε μου αυτό που μου ανήκει», λέμε κι εμείς όπως ο πιο μικρός αδελφός.

Ο μεγάλος  δεν θέλει να συμμετάσχει στη γιορτή που κάνει ο πατέρας του για την επιστροφή του άσωτου αδελφού του. Αρνείται τη γιορτή της ευσπλαχνίας. Προτιμά ένα κατσικάκι να το φάει με κάποιους φίλους του, αντί το παχύ μοσχάρι μαζί με τον αδελφό του  και όλους τους άλλους που χαίρονται για την επιστροφή του. Έτσι δυστυχώς γίνεται όταν θέλουμε μόνοι μας να χαιρόμαστε, όταν δεν αγαπούμε τους άλλους, παρά μόνο τον εαυτό μας και λιγοστούς συνανθρώπους μας που εμείς εγωιστικά επιλέγουμε.

Αυτά τα δύο παιδιά δεν είναι πολύ διαφορετικά από μας. Κι εμείς πολλές φορές θέλουμε να έχουμε τα δικά μας αγαθά με αποκλειστικότητα, φερνόμαστε τόσο εγωιστικά! Όμως η  ευσπλαχνία του Θεού είναι απείρως μεγαλύτερη από την αμαρτία μας. Είναι αυτή που μας δίνει τη δύναμη να σηκωθούμε και να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής προς το Θεό. Αν επιστρέψουμε στο Θεό δεν συναντούμε  ένα αυστηρό δικαστή αλλά ένα φιλεύσπλαχνο πατέρα που έρχεται να μας συναντήσει και να μας δώσει τη συγνώμη του και την πατρική αγάπη του. Η περίοδος της Τεσσαρακοστής προσφέρεται για μια τέτοια οριστική επιστροφή στο Θεό. Ας μας βοηθήσει ο Κύριος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να πάρουμε αυτή τη σωτήρια απόφαση. Όλα τα άλλα ας τα αφήσουμε στον Κύριο. Αμήν.

+N

Pin It
Κάνετε σάρωση για γρήγορη πρόσβαση απο το κινητό, και το τάμπλετ σας, στην ιστοσελίδα μας.
Greek English French German Italian Spanish
(c) Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου και Καθολική Επισκοπή Χίου-Λέσβου-Σάμου
Υπεύθυνος Σύνταξης: Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος
Συντακτική Επιτροπή: Αρχιεπίσκοπος, π. Λέων Κισκίνης, π. Φερνάνδος Bravo, Διάκονος Μάριος Φώσκολος, κα Ρένα Φυρίγου
Διαχείριση Ιστοσελίδας: Μιχάλης Ρεμούνδος
CREATED BY MRemoundos