Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο kantam.gr . Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας. Συμφωνείτε ? 
Pin It

1

Ένα αγοράκι, δεκάμισι χρονών

15 Σεπτεμβρίου 1947. Πέρασε ένας μήνας που έφθασε στη Σύρο ο νέος Επίσκοπος, ο π. Γεώργιος Ξενόπουλος, ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος της Σταυροφορίας της Θείας Ευχαριστίας, μια οργάνωση για παιδιά της ηλικίας του Δημοτικού, επομένως εμείς, τα παιδιά της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου, στην Άνω Σύρο, τον γνωρίζαμε πολύ καλά και τον αγαπούσαμε.
Αλλά, ένα χρόνο πριν, οι Προϊστάμενοί του τον μετέθεσαν στην Αθήνα. Τότε τον χάσαμε, τώρα επέστρεψε στη Σύρο, κοντά μας, όχι γα να είναι υπεύθυνος για εμάς τους Σταυροφόρους αλλά για να είναι ο Επίσκοπός μας
Σε όλες της Ενορίες της Σύρου οργάνωναν κάποια εορτή για να υποδεχθούν τον νέο Επίσκοπο. Πρώτη η ενορία μας του Αγίου Γεωργίου οργάνωσε μια εκδήλωση υποδοχής, με πρωταγωνιστές τους Νέους και τις Νέες της Αδελφότητας του Αγίου Αλοϊσίου.

Ένα αγοράκι δεκάμισι ετών, συμμετέχει στην Εορτή που γίνεται στο Σύλλογο Νέων Αγίου Αλοϊσίου.
Κανείς δεν του δίνει σημασία. Όμως, το παιδί κατορθώνει να περάσει ανάμεσα στο λαό, φθάνει στη αίθουσα της εορτής, αλλά, το αγοράκι είναι μικρούλης, δεν κατορθώνει να δει το νέον επίσκοπο. Ο κόσμος είναι πολύς, γίνεται «το πάταμε να σε πατώ». Όσο και να σηκώνει τα μάτια του δεν βλέπει παρά πλάτες και κοιλιές. Σταματά στο βάθος της αίθουσας, αλλά δεν τα βάζει κάτω. Έχει μια ιδέα. Να ανέβει επάνω σε ένα από τα δυό παράθυρα που βρίσκονται στο βάθος. Κατορθώνει να φθάσει στο δεξί παράθυρο. Σταματά. Κοιτάζει όσους βρίσκονται κοντά. Το σκέπτεται… αποφασίζει να ανέβει, αλλά φοβάται… όμως ανεβαίνει και έτσι κατορθώνει να δει τον Επίσκοπο. Προσπαθεί να μην μιλά. Φοβάται μη τυχόν κάποιος τον βρίσει και του πει κατέβα κάτω. Ευτυχώς κανένας δεν μιλάει. Από την άλλη πλευρά της αίθουσας, μπροστά σε όλο τον κόσμο, στέκεται ο Επίσκοπος, ο π. Ξενόπουλος, φοράει το ράσο, μια ζώνη κόκκινη, και ένα καπελάκι κόκκινο. Φοράει και μια καδένα, στο στήθος του επάνω κρέμεται ένας χρυσός σταυρός. Δίπλα του είναι ο Δήμαρχος, Ιερείς, και άλλοι, όλοι έχουν μπροστά τους όλο το λαό.
Κάποια στιγμή κάποιος ζητά στον κόσμο να πάψουν να μιλούν για να αρχίσει η εκδήλωση. Γίνεται απόλυτη σιωπή. Όλοι όσοι ήταν δεξιά και αριστερά του Επισκόπου άρχισαν να μιλούν, ο ένας μετά τον άλλο. Βγάζουν λόγους.
Όλοι μιλούν στον Επίσκοπο, αλλά αντί να εκφράζουν χαρά, όλοι μιλάνε για ένα μεγάλο και βαρύ σταυρό που φόρτωσαν στον Επίσκοπο.

Το καημένο το αγοράκι ακούει με μεγάλη προσοχή. Όμως δεν τον πείθουν αυτά που ακούει. Όλοι μιλούν στον Επίσκοπο για τον βαρύ σταυρό
που του φορτώσανε.

Το αγοράκι διερωτάται μέσα του: «γιατί όλοι μιλάνε για αυτό το σταυρό;».
Κοιτάζει και ξανακοιτάζει από μακριά τον Επίσκοπο. Καθηλώνει τα μάτια του επάνω του. Δεν του φαίνεται βαρύς ο χρυσός σταυρός που κρέμεται από το λαιμό του επάνω στο στήθος του Επισκόπου. Όμως όλοι συνεχίζουν να μιλάνε για σταυρό και μάλιστα βαρύ σταυρό που σηκώνει ο Επίσκοπος.
Το καημένο το αγοράκι αρχίζει να λυπάται τον Επίσκοπο. Τον αγαπά και δεν θέλει να υποφέρει.
Το αγοράκι των δεκάμισι ετών διερωτάται: «Γιατί τον κάνανε επίσκοπο; Γιατί τον φόρτωσαν με ένα βαρύ σταυρό; για να τον τιμωρήσουν; Αισθανόταν ότι τον αγαπούσε πολύ και δεν ήθελε ο Υπεύθυνος των σταυροφόρων της θείας Ευχαριστίας να υποφέρει.

Όταν τέλειωσαν οι λόγοι άρχισαν να προσφέρουν γλυκά σε όλους. Η περιέργεια όμως παρέμενε ζωντανή στο μυαλουδάκι του μικρού.
Το αγοράκι συνεχίζει να διερωτάται: Είναι ποτέ δυνατό ο σταυρός που φοράει ο επίσκοπος να είναι τόσο βαρύς; Δεν τα βάζει κάτω. Κατεβαίνει από το παράθυρο, πάει πρώτα να πάρει το γλυκό μη τυχόν το χάσει γιατί τα γλυκά του αρέσουν πολύ, ιδιαίτερα τα «φοντάνακια» (σοκολατάκια) και αποφασίζει θα κάνει το παν για να διώξει την περιέργεια που το βασάνιζε. Πάλι μπαίνοντας μες τα όλα, διασχίζει με δυσκολία όλη την αίθουσα. Φθάνει κοντά στον Επίσκοπο. Τον κοιτάζει. Θέλει να πιάσει το σταυρό του Επισκόπου!!! Αλλά πως θα κάνει να βάλει το χέρι του επάνω στον Επίσκοπο για να πιάσει το σταυρό; Η καρδούλα του κτυπά, αλλά δεν απομακρύνεται, η περιέργειά του είναι μεγάλη.
To αγοράκι γυροφέρνεται κοντά στον επίσκοπο, μέχρις ότου φθάνει η κατάλληλη στιγμή. Για ένα δευτερόλεπτο, μπορεί και δύο ή τρία, άγγιξε και σήκωσε το Σταυρό του Επισκόπου. Ο σταυρός ήταν ελαφρότατος.

Στο μυαλουδάκι του μένει το μυστήριο. Μάλλον γίνεται πιο μεγάλο μετά τη διαπίστωση ότι ο σταυρός στο στήθος ήταν ελαφρύς. Έμεινε ανικανοποίητη η περιέργεια και αναπάντητη η ερώτηση: «γιατί όλοι μιλούσαν στον Επίσκοπο για το βαρύ σταυρό που του φορτώσανε;».
.......................

Έπρεπε να περάσουν 27 χρόνια, 1 μήνας και 5 μέρες (20 Οκτωβρίου 1974) για να επαναληφτεί αυτή η εορταστική εκδήλωση για την υποδοχή του άλλου νέου Επισκόπου.
Μετά 27 χρόνια, 1 μήνα και 5 μέρες εκείνο το αγοράκι ήταν πάλι εκεί. Δεν ήταν πια δεκάμισι χρονών αλλά τριάντα επτάμισι. Βρισκόταν εκεί, στην ίδια θέση όπου στεκόταν ο επίσκοπος στον οποίο όλοι μιλούσαν για το βαρύ σταυρό που έπρεπε να σηκώνει. Ήταν ο άμεσος διάδοχός του.
Μετά από 27 χρόνια, 1 μήνα και 5 μέρες, όχι μόνο άρχισε να καταλαβαίνει το βάρος του «επισκοπικού σταυρού», αλλά άρχισε να το καταλαβαίνει από προσωπική εμπειρία. Μετά από 27 χρόνια η περιέργεια, το μυστήριο, όλα εξαφανίστηκαν. Τώρα πια είχε να κάνει με την πραγματικότητα που θα αντιμετώπιζε κάθε μέρα της ζωής του σηκώνοντας το βαρύ σταυρό με τα επισκοπικά καθήκοντα.
Εκείνο το αγοράκι ήμουν εγώ.

Νομίζω ότι εκείνος ο κόσμος που βρισκόταν τότε στην αίθουσα του συλλόγου, στην Άνω Σύρο, ενώ περνούσα μες τα πόδια τους για να πάω κοντά στον Επίσκοπο, εκείνος ο κόσμος που δεν νοιαζόταν καθόλου για μένα, εκείνος ο κόσμος, λέω, αν ήξερε τότε ότι θα ήμουν ο άμεσος διάδοχος του επισκόπου εκείνου, θα με πρόσεχαν λιγάκι. Δεν θα με άφηναν να φύγω από την αίθουσα με το μυστήριο του σταυρού στην καρδιά, μάλλον θα μου έδιναν όχι ένα αλλά πολλά φοντανάκια για να με γλυκάνουν. Αλλά τότε ούτε εγώ το ήξερα για να τους το πω. Μόνο ο Θεός το ήξερε!

Pin It
Κάνετε σάρωση για γρήγορη πρόσβαση απο το κινητό, και το τάμπλετ σας, στην ιστοσελίδα μας.
Greek English French German Italian Spanish
(c) Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου και Καθολική Επισκοπή Χίου-Λέσβου-Σάμου
Υπεύθυνος Σύνταξης: Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος
Συντακτική Επιτροπή: Αρχιεπίσκοπος, π. Λέων Κισκίνης, π. Φερνάνδος Bravo, Διάκονος Μάριος Φώσκολος, κα Ρένα Φυρίγου
Διαχείριση Ιστοσελίδας: Μιχάλης Ρεμούνδος
CREATED BY MRemoundos