Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο kantam.gr . Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας. Συμφωνείτε ? 
Pin It

Ο άνθρωπος είναι ένας “επαίτης του Θεού”

Ο Πάπας ξεκινά έναν νέο κύκλο κατηχήσεων, αφιερωμένο στην προσευχή, αναλύοντας τη μορφή του Βαρτιμαίου, του τυφλού της Ιεριχούς, ο οποίος στο Ευαγγέλιο του Μάρκου κραυγάζει την πίστη του στον Ιησού και ζητά να μπορέσει να δει ξανά. Ο Βαρτιμαίος είναι ένας “επίμονος άνθρωπος” που δεν έχει συνηθίσει στο “κακό που μας καταθλίβει”, αλλά κραύγασε την ελπίδα του να σωθεί!

Η προσευχή «είναι σαν μια κραυγή που εξέρχεται από την καρδιά εκείνων που πιστεύουν και εμπιστεύονται τον Θεό». Και με την κραυγή του Βαρτιμαίου, του τυφλού ζητιάνου της Ιεριχούς, ο οποίος στο Ευαγγέλιο του Μάρκου ακούει να έρχεται ο Ιησούς και τον φωνάζει πολλές φορές, επικαλούμενος το έλεός του, ο Πάπας Φραγκίσκος ανοίγει τον νέο κύκλο κατηχήσεων με θέμα την προσευχή. Μετά την περισυλλογή στους οκτώ Μακαρισμούς, στη σημερινή Γενική Ακρόαση, ακόμη χωρίς πιστούς και από τη Βιβλιοθήκη του Αποστολικού Μεγάρου λόγω των περιορισμών που επιβάλλονται από την πανδημία του Covid-19, ο Πάπας επιλέγει τον Βαρτιμαίο - τον «πιο συμπαθητικό από όλους» - ως το πρώτο παράδειγμα ενός ανθρώπου που προσεύχεται επειδή «είναι ένας επίμονος άνθρωπος που δεν μένει σιωπηλός ακόμη κι όταν οι άλλοι του λένε ότι είναι ανώφελο να φωνάζει». Και ο Φραγκίσκος προσθέτει: «στο τέλος ο Βαρτιμαίος πήρε αυτό που ήθελε».

Η προσευχή, αναπνοή της πίστεως

Η προσευχή, λέει ο Ποντίφικας, «είναι η αναπνοή της πίστεως, είναι η πιο κατάλληλη έκφρασή της». Και αναλύει το επεισόδιο του Ευαγγελίου που έχει ως πρωταγωνιστή τον «γιο του Τιμαίου», ο οποίος ζητιανεύει στην άκρη τους δρόμου στα περίχωρα της Ιεριχούς. Ο Βαρτιμαίος ακούει ότι ο Ιησούς θα περνούσε από εκεί και κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μπορέσει να τον συναντήσει. «Πολλοί ήθελαν να δουν τον Ιησού - προσθέτει ο Φραγκίσκος – το ίδιο και ο Βαρτιμαίος». Έτσι, συνεχίζει ο Πάπας, «ο Βαρτιμαίος εισέρχεται στο Ευαγγέλιο ως μια φωνή που κραυγάζει ασταμάτητα». Κανείς δεν τον βοηθά να πλησιάσει τον Κύριο, οπότε αρχίζει να φωνάζει: «Υιέ του Δαβίδ, Ιησού, ελέησέ με!».

Το επίμονο πείσμα κάποιου που επιζητά μια χάρη

Οι κραυγές του είναι ενοχλητικές, και πολλοί «του λένε να σωπάσει», συνεχίζει ο Φραγκίσκος. «Αλλά ο Βαρτιμαίος δεν μένει σιωπηλός, αντιθέτως, φωνάζει ακόμη πιο δυνατά. Αυτό είναι το τόσο όμορφο και επίμονο πείσμα εκείνων που ζητούν μια χάρη και χτυπούν, χτυπούν την πόρτα της καρδιάς του Θεού». Και αποκαλώντας τον Ιησού “Υιό του Δαβίδ”, ο Βαρτιμαίος αναγνωρίζει σε αυτόν τον Μεσσία. Και υπογραμμίζει ο Ποντίφικας, «αυτή είναι μιαομολογία πίστεως που εξέρχεται από το στόμα αυτού του ανθρώπου ο οποίος περιφρονείται από όλους». Και ο Ιησούς τον ακούει. Η προσευχή του Βαρτιμαίου «αγγίζει την καρδιά του Θεού και ανοίγονται γι’ αυτόν οι πόρτες της σωτηρίας. Ο Ιησούς τον φωνάζει».

Η δύναμη της πίστεως ελκύει το έλεος του Θεού

Οδηγείται ενώπιον του Διδασκάλου, ο οποίος «του ζητά να εκφράσει την επιθυμία του» και αυτό είναι σημαντικό, σχολιάζει ο Πάπας «και τότε η κραυγή γίνεται αίτημα: “Να δω ξανά!”. Στο τέλος, ο Ιησούς του λέει: “Πήγαινε, η πίστη σου σε έσωσε”».

Ο Ιησού αναγνωρίζει σε αυτόν τον φτωχό, αβοήθητο, περιφρονημένο άνθρωπο, όλη η δύναμη της πίστεώς του, που ελκύει το έλεος και τη δύναμη του Θεού. Η πίστη είναι να έχεις δύο υψωμένα χέρια, μια φωνή που κραυγάζει για να ικετεύσει τη δωρεά της σωτηρίας.

Η πίστη διαμαρτύρεται για μια επώδυνη κατάσταση την οποία δεν κατανοούμε

Η Κατήχηση στο άρθρο 2559 , υπενθυμίζει ο Πάπας Φραγκίσκος, δηλώνει ότι «η ταπεινότητα είναι το θεμέλιο της προσευχής». Η προσευχή στην πραγματικότητα προέρχεται από τη γη, από το χώμα (στα λατινικά: humus), από όπου προέρχονται οι λέξεις humilisκαι humilitas, δηλαδή “ταπεινός”, “ταπεινότητα”. Και «η προσευχή προέρχεται από την κατάσταση της επισφάλειάς μας, από τη συνεχή δίψα μας για τον Θεό», αναφέρει ακόμη ο Φραγκίσκος, ενώ προσθέτει: «Η πίστη είναι μια κραυγή, η μη πίστη είναι να καταπνίξεις αυτήν την κραυγή, είναι σαν ένα είδος omertà”».

Η πίστη διαμαρτύρεται για μια επώδυνη κατάσταση την οποία δεν κατανοούμε. Η μη πίστη περιορίζεται στο να υπομένει μια κατάσταση στην οποία έχουμε προσαρμοστεί. Η πίστη είναι η ελπίδα να σωθούμε. Η μη πίστη είναι να συνηθίσουμε το κακό που μας καταπιέζει, και να συνεχίσουμε έτσι.

Βαρτιμαίος, το παράδειγμα ενός επίμονου ανθρώπου

Ο Ποντίφικας εξηγεί την επιλογή του να αρχίσει να μιλά για την προσευχή «με την κραυγή του Βαρτιμαίου, ίσως γιατί σε μια μορφή σαν τη δική του είναι ήδη όλα γραμμένα». Πράγματι, ο Βαρτιμαίος «είναι ένας επίμονος άνθρωπος, ο οποίος σε όποιον του εξηγούσε ότι το να ικετεύει ήταν ανώφελο, δεν έμεινε σιωπηλός. Και στο τέλος πήρε αυτό που ήθελε».

«Δυνατότερη από οποιοδήποτε αντίθετο επιχείρημα, υπάρχει στην ανθρώπινη καρδιά μια φωνή που επικαλείται. Όλοι έχουμε αυτήν τη φωνή μέσα μας. Μια φωνή που βγαίνει αυθόρμητα, χωρίς κανείς να την διατάξει, μια φωνή που αναρωτιέται για το νόημα του ταξιδιού μας εδώ στη γη, ειδικά όταν βρισκόμαστε στο σκοτάδι: “Ιησού, ελέησέ με! Ιησού, ελέησέ με!”.Όμορφη προσευχή, αυτή».

Η σιωπηλή κραυγή στην καρδιά του ανθρώπου, “επαίτη του Θεού”

Αλλά ίσως, καταλήγει ο Πάπας Φραγκίσκος, «αυτές οι λέξεις δεν είναι μήπως χαραγμένες σε ολόκληρη την κτίση;», η οποία «επικαλείται και ικετεύει ώστε το μυστήριο του ελέους να βρει την οριστική του εκπλήρωση». Πράγματι, υπενθυμίζει, «δεν προσεύχονται μόνο οι Χριστιανοί», αλλά όλοι οι άνδρες και οι γυναίκες, και, όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή , «όλη η κτίση» η οποία «στενάζει και κραυγάζει από πόνο, σαν την ετοιμόγεννη γυναίκα». Είναι μια «σιωπηλή κραυγή, που έτοιμη να ξεσπάσει σε κάθε πλάσμα και αναδύεται πρωτίστως στην καρδιά του ανθρώπου, επειδή ο άνθρωπος είναι ένας “επαίτης του Θεού”», ένας όμορφος ορισμός, σχολιάζει ο Φραγκίσκος, ο οποίος βρίσκεται στην Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας.

Όχι στην εκμετάλλευση, ναι στην αξιοπρέπεια των αγροτών

Πριν από τους χαιρετισμούς στα ιταλικά, ο Ποντίφικας ενστερνίζεται την έκκληση των «χειρονακτών αγροτών, συμπεριλαμβανομένων πολλών μεταναστών, που εργάζονται στην ιταλική ύπαιθρο» και που «δυστυχώς πολλές φορές υφίστανται σκληρή εκμετάλλευση». Είναι αλήθεια, σχολιάζει, «ότι υπάρχει κρίση την οποία υφίστανται όλοι, αλλά η αξιοπρέπεια των ανθρώπων πρέπει πάντα να γίνεται σεβαστή», και επομένως καλεί «να κάνουμε την κρίση μια ευκαιρία να θέσουμε στο κέντρο την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και της εργασίας».

Ικεσία στην Παναγία του Ροδαρίου: Ο Θεός να δίνει ειρήνη στον κόσμο

Έπειτα ο Πάπας Φραγκίσκος υπενθύμισε ότι την Παρασκευή 8 Μαΐου, στο Θεομητορικό Ιερό Προσκύνημα της Πομπηίας θα υψωθεί η «ένθερμη προσευχή της Ικεσίας προς την Παναγία του Ροδαρίου» και παροτρύνει όλους «να ενωθούν πνευματικά σε αυτή τη λαοφιλή πράξη πίστεως και αφοσιώσεως, έτσι ώστε δια των πρεσβειών της Παναγίας, ο Κύριος να δώσει έλεος και ειρήνη στην Εκκλησία και σε ολόκληρο τον κόσμο». Τέλος, καλεί τους Ιταλούς πιστούς να τεθούν «με εμπιστοσύνη υπό από τη μητρική προστασία της Παναγίας» με τη βεβαιότητα «ότι Αυτή δεν θα σας αρνηθεί την υποστήριξη την ώρα της δοκιμασίας».

--------------------------------

Πηγή: Vatican News

Μετάφραση: π.Λ

Pin It
Κάνετε σάρωση για γρήγορη πρόσβαση απο το κινητό, και το τάμπλετ σας, στην ιστοσελίδα μας.
Greek English French German Italian Spanish
(c) Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου και Καθολική Επισκοπή Χίου-Λέσβου-Σάμου
Υπεύθυνος Σύνταξης: Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος
Συντακτική Επιτροπή: Αρχιεπίσκοπος, π. Λέων Κισκίνης, π. Φερνάνδος Bravo, Διάκονος Μάριος Φώσκολος, κα Ρένα Φυρίγου
Διαχείριση Ιστοσελίδας: Μιχάλης Ρεμούνδος
CREATED BY MRemoundos