Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο kantam.gr . Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας. Συμφωνείτε ? 
Pin It

Η Ιστορία 70 Εβαιόπουλων που σώθηκαν από τους Σαλεσιανούς μοναχούς

Κατά την δίωξη από τους Ναζί μια ανοιχτή πόρτα προς τη σωτηρία. Ήταν εκείνη του Ινστιτούτου των Σαλεσιανών μοναχών Πίος11ος στη Ρώμη, που μεταξύ του 1943 και του 1944 έκρυψε συνολικά 70 εβραιόπουλα. Το ντοκιμαντέρ «Loscudo dell’ altro» (Η ασπίδα του άλλου) που ερμηνεύεται σήμερα από φοιτητές και καθηγητές, καταγράφει εκείνα τα γεγονότα.
Υπήρξαν εκείνοι που ερχόμενοι αντιμέτωποι με τους βδελυγματικούς φυλετικούς νόμους επέλεξαν να ακούσουν την συνείδησή τους.Μετά τις 5 Σεπτεμβρίου 1938 στην Ιταλία, η νομική υποχρέωση ήταν να καταγγέλλονται οι Εβραίοι. Οι Σαλεσιανοί μοναχοί του Ινστιτούτου Πίος 11ος δεν υπάκουσαν: προτίμησαν να μην κρύψουν το πρόσωπό τους. Πρόκειται για την ελάχιστα γνωστή ιστορία των 70 εβραιόπουλων τα οποία επαλειμμένα έκρυψαν μεταξύ του 1943 και του 1944 πίσω από τα τείχη του ρωμαϊκού Ινστιτούτου Πίος 11ος.
Αυτά είναι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του ναζιστικού διωγμού και αναφέρονται στο ντοκιμαντέρ «Loscudo dell’altro». Τα διηγούνται φοιτητές και καθηγητές σημερινών σχολείων, όπως δηλώθηκε το 2019 από το Διεθνές Ίδρυμα Raoul Wallenberg” "House of life". Αυτά τα παιδιά του 2020 ταυτοποιήθηκαν με τους συνομηλίκους τους που έζησαν πριν από 75 χρόνια, ερμηνεύοντας τα γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο «Δεν κάναμε τίποτα άλλο εκτός από το καθήκον μας», το οποίο έγραψε ο σαλεσιανός ιερέας Francesco Motto. «Κατά τη διάρκεια των εννέα μηνών της γερμανικής κατοχής στη Ρώμη – διηγείται ο μοναχός – εβδομήντα νέοι βρήκαν καταφύγιο στο ινστιτούτο μας στην Piazza Maria Ausiliatrice. Περίπου πριν από είκοσι χρόνια, καταφέραμε να εντοπίσουμε πολλά από αυτά, τα οποία δυστυχώς σήμερα, είναι όλα νεκρά. Οι συνεντεύξεις που συλλέξαμε το 1994, αποτελούν τη βάση για την πραγματοποίηση αυτού του ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για ένα σχολικό προϊόν, όχι επαγγελματικό, αλλά εξαιρετικής ποιότητας. Τα παιδιά ταυτοποιήθηκαν με τους συνομηλίκους τους που έζησαν πριν από 75 χρόνια».

Όπως όλοι οι άλλοι
Η ταινία διηγείται μια ιστορία θάρρους και χριστιανικής μαρτυρίας. «Ο τότε διευθυντής του σχολείου, δον FrancescoAntonioli – ανακοίνωσε στους μαθητές την άφιξη των Ναζί, ζητώντας τους να μην κάνουν ερωτήσεις, αλλά να τους υποδεχθούν όπως όλους τους άλλους. Για να παραμείνουν κρυμμένοι έπρεπε να ταυτιστούν με τη ζωή ενός καθολικού κολλεγίου, συμμετέχοντας σε όλες τις δραστηριότητες του ινστιτούτου, συμπεριλαμβανομένων και των θρησκευτικών. Πήγαιναν στην Εκκλησία, στη θεία λειτουργία, μάθαιναν τις προσευχές. Προφανώς δεν έλαβαν τα μυστήρια. Μετά από εξήντα χρόνια – συνεχίζει ο δον Francesco Motto– εξακολουθούν ακόμη να θυμούνται τους ύμνους των σαλεσιανών μοναχών!».
Ένας πολύ υψηλός κίνδυνος
Γινόμενοι η ασπίδα των εβραιόπουλων, οι Σαλεσιανοί μοναχοί ανέλαβαν έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο. «Στην ταινία –εξηγεί ο Motto – υπάρχει μια φανταστική σκηνή κατά την οποία ένας φασίστας φαίνεται να υποψιάζεται την παρουσία εβραιόπουλων στο ινστιτούτο, αλλά στην πραγματικότητα, δεν υπήρξε ποτέ κανένας έλεγχος. Φυσικά ο φόβος ήταν πολύ μεγάλος: σε περισσότερες από μια περιπτώσεις οι μεγαλύτεροι κρύβονταν στην κοιλότητα του τρούλου της εκκλησίας φοβούμενοι τους γερμανικούς ελέγχους, οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν να δώσουμε τροφή σε όλους. Κάρτες είχαν μόνο οι καθολικοί, όχι οι Εβραίοι».

«Δεν κάναμε παρά μόνο το καθήκον μας»
Επιπλέον, δεν ήξεραν όλοι οι σαλεσιανοί μοναχοί για την παρουσία των εβραιόπουλων : «Η φιλοξενία αποφασίστηκε από τον δον Antonioli και από τον οικονόμο, δον Armando Alessandrini», και οι δύο αναγνωρίστηκαν από τον Yadvashem «Δίκαιοι μεταξύ των Εθνών». Οι υπόλοιποι, επίσημα, δεν είχαν ενημερωθεί. Κανείς δεν έκανε ερωτήσεις, αλλά χρόνια μετά μερικοί σαλεσιανοί μοναχοί παραδέχθηκαν ότι είχαν αντιληφθεί το θρήσκευμα αυτών των παιδιών». «Δεν κάναμε παρά το καθήκονμας». Αυτή ήταν η απάντηση που δόθηκε από τον δον Armando στον ραβίνο André Zaoui, αρχηγό του γαλλικού στρατού στον απόηχο των συμμάχων, ο οποίος του ζήτησε εξηγήσεις σχετικά με την ανάληψη ενός τόσο υψηλού κινδύνου. Το αναφέρει ο ίδιος ο Zaoui σε μια επιστολή του προς τον Πίο 12ο για να τον ευχαριστήσει για ότι έκανε υπέρ των Εβραίων, ιδίως για τη φιλοξενία που «προσφέρθηκε σε εβδομήντα εβραιόπουλα από ένα θρησκευτικό κολλέγιο».

Μετάφραση: ρφ

Φιλοξενία, με κίνδυνο της ζωής τους
«Βρήκαμε αυτή την επιστολή», προσθέτει ο δον Francesco Motto σημειώνοντας το παράδειγμα της φιλοξενίας ο οποίο προσφέρεται ακόμη και στις μέρες μας από αυτή την ιστορία: τα εβραιόπουλα είχαν ανάγκη από υπεράσπιση και οι σαλεσιανοί μοναχοί τα υποδέχθηκαν.Με κόστος τη ζωή τους. Στους καταγγέλλοντες προσφερόντουσαν χρηματικές ανταμοιβές, αλλά κανείς δεν πρόδωσε ή απαρνήθηκε εκείνα τα παιδιά. «Το ντοκιμαντέρ, μια παραγωγή της Senape Production, σύντομα θα είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης θα προβληθεί το απόγευμα της 30ης Ιανουαρίου, στις 17:30 η ώρα, στη Σχολή Επιστημών Κοινωνικής Επικοινωνίας του Ποντιφικού Σαλεσιανού Πανεπιστημίου, στο πλαίσιο μιας εκπαιδευτικής συνάντησης που θα είναι ανοικτή στο κοινό.

 

Pin It
Κάνετε σάρωση για γρήγορη πρόσβαση απο το κινητό, και το τάμπλετ σας, στην ιστοσελίδα μας.
Greek English French German Italian Spanish
(c) Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου και Καθολική Επισκοπή Χίου-Λέσβου-Σάμου
Υπεύθυνος Σύνταξης: Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος
Συντακτική Επιτροπή: Αρχιεπίσκοπος, π. Λέων Κισκίνης, π. Φερνάνδος Bravo, Διάκονος Μάριος Φώσκολος, κα Ρένα Φυρίγου
Διαχείριση Ιστοσελίδας: Μιχάλης Ρεμούνδος
CREATED BY MRemoundos